Hoofdtekst
Ik en myn beide âldste jonges hienen der us op út west. Wy kommen op 'e joun werom. 't Wie helder ljochtmoannewaer en der lei snie.
De beide jonges roannen in eintsje foarop. Ik kom hwat achteroan. Wy wienen omtrint thús.
Doe seagen de jonges it lytse swarte hountsje fan buorman by in hekke. Mar doe woarde 't ynienen greater. 't Woarde sa great as in greate keardel. En 't wie roetswart.
De jonges bistoaren it hast, sa kjel woarden se.
Ik ha 't net sjoen, ik kom achteroan. De oare deis ha de jonges der hinne west om printen to sykjen fan 'e poaten. Mar der wie neat to sjen.
De beide jonges roannen in eintsje foarop. Ik kom hwat achteroan. Wy wienen omtrint thús.
Doe seagen de jonges it lytse swarte hountsje fan buorman by in hekke. Mar doe woarde 't ynienen greater. 't Woarde sa great as in greate keardel. En 't wie roetswart.
De jonges bistoaren it hast, sa kjel woarden se.
Ik ha 't net sjoen, ik kom achteroan. De oare deis ha de jonges der hinne west om printen to sykjen fan 'e poaten. Mar der wie neat to sjen.
Onderwerp
SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
  
Beschrijving
Twee jongetjes zien bij lichtmaan een klein zwart hondje steeds groter en zwarter worden. Het is een spookdier.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 308, verhaal 7 (archief MI)
Commentaar
3 januari 1968
Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
