Hoofdtekst
Yn 'e Falom wenne in man, dy moest nachts altyd út bêd wei om hwat to sjen. 't Wie in hiele bêste man. Hy moest soms ûrenfier rinne om by de lykstaesje to kommen.
Mem sei al ris tsjin him: "As jo nou us lizzen bliuwe, hwat dan?"
"Ei minske," sei er, "dan wie 't net bêst. Dan waerd ik der út smiten."
It binne pleagen fan 'e duvel, as men der nachts út mat.
Mem sei al ris tsjin him: "As jo nou us lizzen bliuwe, hwat dan?"
"Ei minske," sei er, "dan wie 't net bêst. Dan waerd ik der út smiten."
It binne pleagen fan 'e duvel, as men der nachts út mat.
Onderwerp
SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht 
SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht 
Beschrijving
Een helderziende wordt 's nachts vaak uit bed gedreven om dingen te zien, bijvoorbeeld lijkstoeten. Men zegt dat het een plaag van de duivel is.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 311, verhaal 15 (archief MI)
Commentaar
13 december 1967
Das zweite Gesicht
Naam Overig in Tekst
Falom
Falom
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21