Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ031202

Een sage (mondeling), zondag 17 december 1967

Hoofdtekst

Doe't skoanheit wei wie, spoeke it noch like goed yn it húske. It hat dêr altyd spoeke. De hinnen sieten boven op 'e matte boven de beesten en dy gongen soms midden yn 'e nacht sa bot to kear, dat de minsken woarden der wekker fan. Dan raesden dy hinnen moart en brân. Krekt as soenen se formoarde wurde.
It hynder stie moarns soms los op 'e stâl.
De doar tusken 't skuorke en 't bûthús stie altyd op. As se him ticht dienen gong er fansels wer iepen.
Letter ha der oare lju yn dat hûs wenne. Dy man woe wite hoe't dat siet mei dy doar. Hy gong hinne en brocht it bêd yn 't skuorke tsjin 'e doar oan. Sa woed er dêr de nacht trochbringe om gewaer to wurden hoe't it kaem dat dy doar altyd fansels iepen gyng.
Mar midden yn 'e nacht is er mei bêd en al oer 't bûthús yn 'e groppe smiten.

Onderwerp

SINSAG 0542 - Von unsichtbaren Händen aufgenommen    SINSAG 0542 - Von unsichtbaren Händen aufgenommen   

Beschrijving

In een spookhuis gebeuren vreemde dingen: de kippen schreeuwen 's nachts alsof ze afgemaakt worden en het paard staat 's ochtends soms los op stal. Ook de schuurdeur springt altijd vanzelf open. Een bewoner die 's nachts zijn bed tegen de spookdeur zet, wordt - met bed en al - met kracht weggeslingerd.


Bron

Collectie Jaarsma, verslag 312, verhaal 2 (archief MI)

Commentaar

17 december 1967
Von unsichtbaren Händen aufgenommen en SINSAG 0478 Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21