Hoofdtekst
12. FRITS EN ZIEN RAAF
Den olden Frits had een raaf, die op een dag wegvloag. Wie 'm trugbezorge zol een goeie beloning kriege. De raaf ging op een stuk land zitte pikke, waorop een boer aan 't bouwe was. Toe den boer brood en koffie gebroch wier ruke de raaf dat. Hi'j vloag op de ploeg. De boer lokke, en grep 'm. Daornao spanne hi'j uut en ging op huus aan. Hi'j broch de raaf nor 't slot van Frits. Aan de poort van 't slot vroeg de schildwach waor e hen mos. "Ik mot de sire sprèke, want ik het zien raaf gevange!" De schildwach wol 'm niet veurbi'j laote atte niet eers beloave 'm de helf van de foai met te zölle geve.
Aan de deur van Frits stong weer een schildwach. Ok dén wol de helf van de beloning hemme. De boer zei: "Dat kan niet meer. Gi'j könt 't vierde pat kriege". Toe kwamme bi'j de petier. Die drèjen aan de snor en en vroeg ook al de helf. De boer beloave 'm 't leste vierde pat.
Frits had goeie zin dat de raaf trech was. Hi'j vroeg: "En wat veur beloning wi'j now hemme?" De boer vroeg honderd stokslage. De stokslagers bonnen de bediendes vas op een taovel en gavven de slèèg tot de leste. De koning zei: "Zon boer hek nog niet aangetroffe". De boer meuge ien 't slot van de konning blieve wone. Duk ginge ze samen uut.
Op een kier was de boer eerder tuus dan Frits. Der wais mor één pötje met ète. De boer ète alles op, schet ien 't pötje en zetten 'm toe weg.
Toe Frits tuus kwam pakken hi'j meteen 't ètespötje. Hi'j doch: "Zon verdomden boer. Ik krieg 'm".
Den anderen dag zei Frits tege de boer: Breng dezen brief veur mien weg en wach op antwoord". De boer ging. Op straot kwam 'm 'n olde jod veurbi'j. De boer vroeg 'm: ,'Wi'j vijf daalders vediene?" Daor had de jöd wel ore nao. Hi'j mos dan den brief wegbrenge en op antwoord wachte.
De jod ging. De boer stong op de loer. Hi'j kenne den olden Frits wel. De brief wier gelèze en toe kwam de jöd ien een kamer bi'j een paar man. Die gèspelen 'm op een brits en gavven 'm vieftig slèèg. Hi'j schreawe as 'n varke. 't Bloed dreef um van de pokkel. Met kalkwater wier dat afgewasse. De jöd renne op 'n vaart 't huus uut en viel toe ien de gööt. "Hoe is 't antwoord?" vroeg den boer. "Stik mao", zei de jod
De boer ging niet nao t huus van de koning weerum, mao hi'j vetrok weer nao zien eigen boereplaats.
Den olden Frits had een raaf, die op een dag wegvloag. Wie 'm trugbezorge zol een goeie beloning kriege. De raaf ging op een stuk land zitte pikke, waorop een boer aan 't bouwe was. Toe den boer brood en koffie gebroch wier ruke de raaf dat. Hi'j vloag op de ploeg. De boer lokke, en grep 'm. Daornao spanne hi'j uut en ging op huus aan. Hi'j broch de raaf nor 't slot van Frits. Aan de poort van 't slot vroeg de schildwach waor e hen mos. "Ik mot de sire sprèke, want ik het zien raaf gevange!" De schildwach wol 'm niet veurbi'j laote atte niet eers beloave 'm de helf van de foai met te zölle geve.
Aan de deur van Frits stong weer een schildwach. Ok dén wol de helf van de beloning hemme. De boer zei: "Dat kan niet meer. Gi'j könt 't vierde pat kriege". Toe kwamme bi'j de petier. Die drèjen aan de snor en en vroeg ook al de helf. De boer beloave 'm 't leste vierde pat.
Frits had goeie zin dat de raaf trech was. Hi'j vroeg: "En wat veur beloning wi'j now hemme?" De boer vroeg honderd stokslage. De stokslagers bonnen de bediendes vas op een taovel en gavven de slèèg tot de leste. De koning zei: "Zon boer hek nog niet aangetroffe". De boer meuge ien 't slot van de konning blieve wone. Duk ginge ze samen uut.
Op een kier was de boer eerder tuus dan Frits. Der wais mor één pötje met ète. De boer ète alles op, schet ien 't pötje en zetten 'm toe weg.
Toe Frits tuus kwam pakken hi'j meteen 't ètespötje. Hi'j doch: "Zon verdomden boer. Ik krieg 'm".
Den anderen dag zei Frits tege de boer: Breng dezen brief veur mien weg en wach op antwoord". De boer ging. Op straot kwam 'm 'n olde jod veurbi'j. De boer vroeg 'm: ,'Wi'j vijf daalders vediene?" Daor had de jöd wel ore nao. Hi'j mos dan den brief wegbrenge en op antwoord wachte.
De jod ging. De boer stong op de loer. Hi'j kenne den olden Frits wel. De brief wier gelèze en toe kwam de jöd ien een kamer bi'j een paar man. Die gèspelen 'm op een brits en gavven 'm vieftig slèèg. Hi'j schreawe as 'n varke. 't Bloed dreef um van de pokkel. Met kalkwater wier dat afgewasse. De jöd renne op 'n vaart 't huus uut en viel toe ien de gööt. "Hoe is 't antwoord?" vroeg den boer. "Stik mao", zei de jod
De boer ging niet nao t huus van de koning weerum, mao hi'j vetrok weer nao zien eigen boereplaats.
Onderwerp
AT 1610 - To Divide Presents and Strokes   
ATU 1610 - Sharing the Reward   
Beschrijving
Een koning heeft een raaf die weg is gevlogen. Wie hem terugbrengt krijgt een beloning.
Een boer vangt de raaf en bezorgt hem terug. Maar bij het paleis moet hij langs twee schildwachten en een portier, die hem alleen door willen laten als ze een deel van de beloning krijgen. De boer vraagt daarom aan de koning of hij honderd stokslagen als beloning mag hebben.
De koning vindt de boer wel interessant en hij mag aan het hof komen leven. Op een dag is er maar één portie eten, wat de boer helemaal opeet. Dan poept hij in de kom en zet dat voor de koning weg. De koning wil de boer hiervoor terugpakken en laat hem een brief aan iemand bezorgen. Hij moet op het antwoord blijven wachten. De boer laat iemand anders de brief bezorgen en ziet dat die man vijftig stokslagen krijgt. De boer keert niet meer terug naar het kasteel.
Een boer vangt de raaf en bezorgt hem terug. Maar bij het paleis moet hij langs twee schildwachten en een portier, die hem alleen door willen laten als ze een deel van de beloning krijgen. De boer vraagt daarom aan de koning of hij honderd stokslagen als beloning mag hebben.
De koning vindt de boer wel interessant en hij mag aan het hof komen leven. Op een dag is er maar één portie eten, wat de boer helemaal opeet. Dan poept hij in de kom en zet dat voor de koning weg. De koning wil de boer hiervoor terugpakken en laat hem een brief aan iemand bezorgen. Hij moet op het antwoord blijven wachten. De boer laat iemand anders de brief bezorgen en ziet dat die man vijftig stokslagen krijgt. De boer keert niet meer terug naar het kasteel.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.37-38.
Commentaar
c.1946
Frederik II de Grote, koning van Pruisen (1712-1786) was een geliefd kristallisatiefiguur voor anecdotische en humoristische volksverhalen, ook in Nederland. Hij werd in deze verhalen meestal Frits of Oude Frits genoemd.
To Divide Presents and Strokes
Naam Overig in Tekst
Frits [Frits II de Grote]   
Jood   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
