TINNEV023

15b.
Ik zal ow now is een vehaal vetelle van een pestoor en een kaplaan. Ien dat dorp, hè, was ok een domenheer. En die kaplaan, die gong vescheie male nao den domenheer de vesiet om te prate. En zo op enen dag doe zeit dén domenheer: "Ik heddet ware geloof". Toe zeit de kaplaan: Dat geloof ik niet". "Nu", zeit den domenheer: "Ik kan Maria hier ien dit vetrek laote komme. En dat wer ik a jij niet kunt". "Nee", zeit die kaplaan, "dat kan ik niet". "Nu" zeit dén domenheer "ik zal 't ow late zien". Hi'j kreeg een boek en daor gonge ien aan 't lèze. En hi'j lèze zo lang: daor kump Maria aan. En die gong minnen ien de kamer staan. "Zie", zeit den domenheer, "wie is 't machtigste en wie het 't beste geloof?" "Ja", zeit die kaplaan: "Ik kan 't niet". De wier een bitje nog gepraat en de kaplaan die geet nao huus.
Toen hi'j ien huus kump bi'j de pestoor, toe vetelt um dat. Toe zeit de pestoor: .Now, wanneer at die domenheer mien ook Maria wil laote veschiene, dan het hi'j 't ware geloof'. Mao die pestoor, hè, die dochte dalijk anders over. "Nuw", zeit de kaplaan, hè, "wanneer zujje bi'j den domenheer komme?" "O", zeit de pestoor, hè, "dèn en dan. En dan gao we nao den domenheer, hè, en dan wi we zien of hij Maria ook voor mij ien de kamer krieg".
Den avend die kwam. Doe zeit de kaplaan: "Heer pestoor, wi'j motten met onze beie nao den domenheer". Toe zeit die pestoor: "Gaat gij maar veste vruit en dan zeg mor, hè, dat ik zo kom".
Die kaplaan die gong na den domenheer en de pestoor die gaat naar de kerk. En doe hij ien de kerk kwam, hè, doe dei e 't tabernakel los en hi'j hiel het ons heer druut. En hi'j verborg dat en hi'j stook dat ien zijn jas, ien de tes.
Doe die pestoor bi'j den domenheer kwam, ja, hi'j zette de vles op de taovel, en de man die dronken een glaasje wijn. Doe zeit de pestoor: "Ik heb gehoord van de kaplaan da gi'j Maria ien de kamer kan neuge". "Zeker", zeit dén domenheer.
Nu", zeit de pestoor, wanneer a gi'j dat kont, dan gloof ik, net as de kaplaan, dat jij 't ware geloof het, en wij niet"
Den domenheer dén kreeg een boek, en hi'j aan 't lèzen. Enkeltied, hè, Maria die komp veur den deurendörpel, maar vedder niet. Toe zei de pestoor: "Kan die niet vedder kome?" "Ja", zeit de kaplaan, "kots 's aoves", zei e, "stong ze daar ien 't midde". "Nu", zeir den domenheer, "dan wi'k is probiere of ze zo wied weer komp". Hi'j lèès ien dat boek, ma gin duum brejer, hè, kwam Maria nader. Op 't les toe zeit de pestoor tege de kaplaan: "Köj dat niet?" "Ikke niet", zeit die kaplaan. "Nu", zeit e, "dan zal ik 't probiere of ik de mach heb". En dèn kreeg een boek en dén leze. Maria, hè, kwam op de plaats, waor zi'j de laatste kier gestaon har. En toe stong de pestoor op, en hi'j knope de jas los, en hi'j kreeg het Ons Heer uit de doosje, en hi'j nam 't zo tusse twee vingers, en toe zeite: "Indien as gi'j Maria zunt, kus uwe zoon Jezus". En de duvel die vlug deur 't raam, en de domenheer ha links gevallen van schrik, en de kaplaan rechs van schrik. En de kaplaan ha noait meer gezeid, hè: "De domenheer die kan Maria laote veschiene".

In een plaats wonen een kapelaan, een pastoor en een dominee, die een discussie voeren over wie het ware geloof heeft. De dominee laat de kapelaan zien dat hij door te lezen in een boek Maria in zijn kamer kan laten verschijnen. Als de kapelaan dat gezien heeft vertelt hij het tegen de pastoor, die dat ook wel eens wil zien.
Dit keer blijft Maria echter voor de drempel staan. De pastoor probeert het en Maria komt binnen. Dan vraagt de pastoor haar om te bewijzen dat zij Maria is, door haar een hostie, het lichaam van haar zoon, te laten kussen. Maria blijkt de duivel te zijn.

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.39-40.

c.1946

Maria    Maria   

2013-03-01 14:46:20