Hoofdtekst
21. DE WEERWOLF
Een keuter hiette Mol. Hi'j wier altied uutgescholde: "Bierpoep. Twee emmers vol sni'jbone is nog mao wind". Zi'j deje dat, umdat e zovöl at.
De boerenarbeider Karels ha gedaghuurd bi'j een boer en ging 's aoves van den arbeid nao huus. De maon scheen. Hi'j liep rechtoe rechtaan oaver 't veld. Daor zag e wat aankomme. Hi'j trok 't mes uut te schei.
't Was een ploeg zonder pead of man. Ze kwam met te stat op um aan. Karels sneej met 't mes oaver de stat. Toe stong Mol veur um ienplaats van de ploeg. Mol viel op de kni'je veur um neer en vroeg um toch niks te zegge. Dan zol e um een mud weit en een mud rog geve. Karels zei: "Van ow, weerwolf, wil ik gin weit of rog. Mao bak ie mien weer een poets, dan kom ie de niet zo genadig af". De gebeure een hot niks meer. Ien de hööibouw kochte Mol en de boer van Karels samen een wei gres. Karels en Mol zolle die same mèèie. 's Marges ginge ze de heer. 's Middags broch de vrouw van Karels een pötje ète. Mao de meid van Mol broch met een juk een emmer vol soep en een emmer vol sni'jbone. En nog vège Mol nao 't eate met zien vingers de emmers uut en lekke die toe af. Nao 't vetrek van de vrollie stelle Mol veur te gaon slaope. Karels vetrouwe 't niet. Hi'j lei de hand op de oge en loere deur de vingers. Mol lei op de rug. Hi j kek nao Karels en mene dat dèn sliep. Toe kwam um een mol uut ten hals en liep weg. Een hötje later begonne de eewinters ien de wei de naos te drave. Karels zag hoe de mol weerum kwam en bi'j Mol ien den hals liep. Mol rekke zich uut, stong op en zei: "Karels, ik bun slech ien odder. Ik geleuf van de hets". En hi'j kotse bloed uut. Daornao ginge nao huus.
Karels begon weer te mèèje. Een hötje later kwam de eigenaar van de eewinters bi'j um. Dén vroeg of hi'j iemand gezien had dèn achter 't vee joeg. En hi'j nom Karels met nao de wei. daor zagge ze de reste van 't beste eewinter uut te wei ligge. Alleen nog but; 't vleis was ter af, net of een wolf 't ter afgeknaag had. Enige tied later wier Mol arg ziek. Hi'j ging dood. Niemand kon de kis opbeure waor hi'j ien lei. Hi'j was protestant. Daorum ginge ze nao den domeneer. Dén kon der ook niks aan vezette. Toe ginge ze nao de pestoor. De pestoor liep um de kis en lèze ien een boek. Hi'j had een koord ien de hand. Daor lei e waorschienlijk de boze geesten aan. Daornao konne ze de kis nor 't kerkhof brenge.
Een keuter hiette Mol. Hi'j wier altied uutgescholde: "Bierpoep. Twee emmers vol sni'jbone is nog mao wind". Zi'j deje dat, umdat e zovöl at.
De boerenarbeider Karels ha gedaghuurd bi'j een boer en ging 's aoves van den arbeid nao huus. De maon scheen. Hi'j liep rechtoe rechtaan oaver 't veld. Daor zag e wat aankomme. Hi'j trok 't mes uut te schei.
't Was een ploeg zonder pead of man. Ze kwam met te stat op um aan. Karels sneej met 't mes oaver de stat. Toe stong Mol veur um ienplaats van de ploeg. Mol viel op de kni'je veur um neer en vroeg um toch niks te zegge. Dan zol e um een mud weit en een mud rog geve. Karels zei: "Van ow, weerwolf, wil ik gin weit of rog. Mao bak ie mien weer een poets, dan kom ie de niet zo genadig af". De gebeure een hot niks meer. Ien de hööibouw kochte Mol en de boer van Karels samen een wei gres. Karels en Mol zolle die same mèèie. 's Marges ginge ze de heer. 's Middags broch de vrouw van Karels een pötje ète. Mao de meid van Mol broch met een juk een emmer vol soep en een emmer vol sni'jbone. En nog vège Mol nao 't eate met zien vingers de emmers uut en lekke die toe af. Nao 't vetrek van de vrollie stelle Mol veur te gaon slaope. Karels vetrouwe 't niet. Hi'j lei de hand op de oge en loere deur de vingers. Mol lei op de rug. Hi j kek nao Karels en mene dat dèn sliep. Toe kwam um een mol uut ten hals en liep weg. Een hötje later begonne de eewinters ien de wei de naos te drave. Karels zag hoe de mol weerum kwam en bi'j Mol ien den hals liep. Mol rekke zich uut, stong op en zei: "Karels, ik bun slech ien odder. Ik geleuf van de hets". En hi'j kotse bloed uut. Daornao ginge nao huus.
Karels begon weer te mèèje. Een hötje later kwam de eigenaar van de eewinters bi'j um. Dén vroeg of hi'j iemand gezien had dèn achter 't vee joeg. En hi'j nom Karels met nao de wei. daor zagge ze de reste van 't beste eewinter uut te wei ligge. Alleen nog but; 't vleis was ter af, net of een wolf 't ter afgeknaag had. Enige tied later wier Mol arg ziek. Hi'j ging dood. Niemand kon de kis opbeure waor hi'j ien lei. Hi'j was protestant. Daorum ginge ze nao den domeneer. Dén kon der ook niks aan vezette. Toe ginge ze nao de pestoor. De pestoor liep um de kis en lèze ien een boek. Hi'j had een koord ien de hand. Daor lei e waorschienlijk de boze geesten aan. Daornao konne ze de kis nor 't kerkhof brenge.
Onderwerp
SINSAG 0804 - Werwolf nimmt viele Gestalten an. 
SINSAG 0804 - Werwolf nimmt viele Gestalten an. 
Beschrijving
Een boerenknecht moet samen met een dagloner gras maaien voor zijn baas. Omdat hij zoveel eet komt de meid hem tussen de middag een emmer soep en een emmer snijbonen brengen. Na het eten stelt de knecht aan de dagloner voor om wat te gaan slapen. Dat vindt de dagloner goed, maar hij vertrouwt de knecht niet zo en blijft stiekem wakker.
De knecht ligt op zijn rug, met zijn mond open, waar op een gegeven moment een mol uit komt kruipen. Deze mol gaat achter de koeien in het weiland aan en kruipt dan weer terug. De knecht rekt zich uit en staat op. Maar dan moet hij overgeven. De dagloner ziet dat hij bloed uitbraakt. De knecht gaat naar huis en de dagloner gaat het gras zaaien. Later vertelt de boer dat er een kalf verdwenen is.
Als de knecht overleden is, is de kist zo zwaar, dat niemand hem op kan tillen. Ook de dominee kan hier niets aan doen. Men haalt de pastoor erbij. Deze heeft een touw en een boek bij zich en loopt al lezende om de kist heen. Men vermoedt dat hij dit doet om de boze geesten te verjagen. De kist kan nu wel opgetild worden om naar het kerkhof gebracht te worden.
De knecht ligt op zijn rug, met zijn mond open, waar op een gegeven moment een mol uit komt kruipen. Deze mol gaat achter de koeien in het weiland aan en kruipt dan weer terug. De knecht rekt zich uit en staat op. Maar dan moet hij overgeven. De dagloner ziet dat hij bloed uitbraakt. De knecht gaat naar huis en de dagloner gaat het gras zaaien. Later vertelt de boer dat er een kalf verdwenen is.
Als de knecht overleden is, is de kist zo zwaar, dat niemand hem op kan tillen. Ook de dominee kan hier niets aan doen. Men haalt de pastoor erbij. Deze heeft een touw en een boek bij zich en loopt al lezende om de kist heen. Men vermoedt dat hij dit doet om de boze geesten te verjagen. De kist kan nu wel opgetild worden om naar het kerkhof gebracht te worden.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.44-45.
Commentaar
c.1946
Werwolf nimmt viele Gestalten an.
Naam Overig in Tekst
Karels
Karels
Naam Locatie in Tekst
Mol
Mol
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20