Hoofdtekst
79.
Mien vader vetellen ons ook vroegere jaore (want mien vader was al een olde man, hi'j het völ metgemaak), dat hier ien Diem een boerderi'j had gestaon, waor vroeger minsen op hemme gewoond die vader bi'j de naam niet meer kon nume. Een dean had zich daor verhuurd as meid. Die meid mot daor ok melke. Toe zit ze ien de stal te melke, smarges al vroeg, en toe schrik ze. Toe kiek ze zo achterum en toe zuut ze dat daor een hele lange man nèven eur steet. Daor was ze zo hèwig van geschrokke; toe ha ze den emmer met de melk laote valle, en was 't huus ien gevloage nao den boer en had gezeid: "Heur toch is boer. Wat oaverkump mien dan now? Ik zat daor te
melke, en mien lieve mins, ik kiek op zied en daor steet ter een hele grote man nève mien". Toe had den boer tegen eur gezeid: "Och dat ha'k ow zegge motte mien dean, want dat gebeurt hier wel vaker. Dat zal dén man wel zun diet hier op de hofstèèj vroeger gestörven is, datte misschien 't één of ander kwaod gedaon het datte weer goed wil make, en datte weer trug is gekomme, dat e nog van de boerderi'j niet scheie kan". "Maar". had den boer gezeid, "wi'j zölle de toch een end aan make. Daor wi'k de paoters is met ien kennis stelle". Toe was ter een paoter gekomme. Dén was op de dèèl gaon zitte bidde, en nog is bidde, en nog is bidde. En toe was ter een klein beesje te veurschien gekomme zo groot lao we mao zegge as een goeien groten hommelt, en dén was op de paoter op af gekomme. Toe had de paoter een kring getrokke met een stuk kriet. Dat ding had daor de peut veur op geleid, op de ring die de paoter getrokken had. En toe had de paoter deur gebid. En eindelijk 't laats was e ien die kring ien gekroape. De paoter had een klein deuske uut de tes gekregen en aan 't bidden gebleve. Toe was e ien dat deuske gekroape. De paoter had 't deuske dich gedaon en gezeid: "Gillie zölt ter gin las meer van hemme. Ik zal um wel op de goeie plaats brenge waor datte tuus heurt". En de paoter die kump aan de pont, en trèèjt op de pont. De veerman die had de ogen uutgekeke. Hi'j had gezeid: "Wat he'k dan now aan de hand?" De pont was zo zwaor geworre dat ze bi'jkans gezonke was. En de paoter was te aan de andere kaor af gegaon. Mao waor hi'j met dat ding gebleven is dat wet gin mins. De paoter her um gelaats, en bi'j den boer is e noait meer veschene.
Mien vader vetellen ons ook vroegere jaore (want mien vader was al een olde man, hi'j het völ metgemaak), dat hier ien Diem een boerderi'j had gestaon, waor vroeger minsen op hemme gewoond die vader bi'j de naam niet meer kon nume. Een dean had zich daor verhuurd as meid. Die meid mot daor ok melke. Toe zit ze ien de stal te melke, smarges al vroeg, en toe schrik ze. Toe kiek ze zo achterum en toe zuut ze dat daor een hele lange man nèven eur steet. Daor was ze zo hèwig van geschrokke; toe ha ze den emmer met de melk laote valle, en was 't huus ien gevloage nao den boer en had gezeid: "Heur toch is boer. Wat oaverkump mien dan now? Ik zat daor te
melke, en mien lieve mins, ik kiek op zied en daor steet ter een hele grote man nève mien". Toe had den boer tegen eur gezeid: "Och dat ha'k ow zegge motte mien dean, want dat gebeurt hier wel vaker. Dat zal dén man wel zun diet hier op de hofstèèj vroeger gestörven is, datte misschien 't één of ander kwaod gedaon het datte weer goed wil make, en datte weer trug is gekomme, dat e nog van de boerderi'j niet scheie kan". "Maar". had den boer gezeid, "wi'j zölle de toch een end aan make. Daor wi'k de paoters is met ien kennis stelle". Toe was ter een paoter gekomme. Dén was op de dèèl gaon zitte bidde, en nog is bidde, en nog is bidde. En toe was ter een klein beesje te veurschien gekomme zo groot lao we mao zegge as een goeien groten hommelt, en dén was op de paoter op af gekomme. Toe had de paoter een kring getrokke met een stuk kriet. Dat ding had daor de peut veur op geleid, op de ring die de paoter getrokken had. En toe had de paoter deur gebid. En eindelijk 't laats was e ien die kring ien gekroape. De paoter had een klein deuske uut de tes gekregen en aan 't bidden gebleve. Toe was e ien dat deuske gekroape. De paoter had 't deuske dich gedaon en gezeid: "Gillie zölt ter gin las meer van hemme. Ik zal um wel op de goeie plaats brenge waor datte tuus heurt". En de paoter die kump aan de pont, en trèèjt op de pont. De veerman die had de ogen uutgekeke. Hi'j had gezeid: "Wat he'k dan now aan de hand?" De pont was zo zwaor geworre dat ze bi'jkans gezonke was. En de paoter was te aan de andere kaor af gegaon. Mao waor hi'j met dat ding gebleven is dat wet gin mins. De paoter her um gelaats, en bi'j den boer is e noait meer veschene.
Beschrijving
Een boerenmeid is de koeien aan het melken. Als ze naast zich kijkt, ziet ze een lange man naast zich staan. Ze laat de emmer melk vallen en gaat tegen de boer vertellen wat ze heeft gezien. De boer zegt dat dat vaker gebeurt, en dat het een vroegere bewoner van de boerderij is. Hij wil er wel een einde aan maken. Hij laat een pater komen, die hem van het geval af helpt.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.63-64.
Naam Locatie in Tekst
Didam 
Didam 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20