Hoofdtekst
81.
Ik zat saoves een kier bi'j mien buurman en toe wier de oaveral zon betje oaver gepraot, en toe harre ze 't oaver spoeke. Ik zei: "Jao, mao spoeke die bestaon niet". En toe zei den buurman: "Now Jan, dit köj geleuven of niet mor ik het 't toch eiges metgemaak". Ik zeg: "Jao. Aj 't dan doen wilt, vetel 't mien dan is". Dat deej e. Hi'j zei: "Gi'j wet wel, vroeger wier de melk nao Zèvender geleverd en dan mos dat altied vrog gebeure. Geregeld zondagsmarges ging 't mer de melkkar op Zèvender aan. Zo op een goeie kier, zondagsmarges, wol ik gaon en keek op de klok. En toe was 't ien plaats van vijf uur nog mor vier uur gewes. Die klok daor harre ze een lucifer tusse gestoake. De boer zei: "'t Is vijf uur, wi'j motte der uut". Mor 't was vier uur gewes. Harre ze eers gemolke, en toe was 't op Zèvender aangegaon met de melkkar. En toe wazze ze hier aan de kolk gekomme, hatstikke duuster, règen en wind netuurlijk, want 't was winterdag. Zo op ene kier harre de pead niet wiejer gewild. Had den boer gedoch: "Wat zolle ze now hemme?" Zi'j harre ze al met de knuppel oaver de pens geslage, mao zi'j wazze blieve staon. Daor had op de weg vlak bi'j de kolk een hoop wit grei gelège, net een wit lake. En zi'j harre al geslagen op de pead, mao die hadde de niet oaver gekönd. Goeie raod was duur. Zi'j harre nog een hötje gewach. Eindelijk 't laats had zich dat spul weer opgerold en toe ware ze met de pead op Zèvender aangegaon. Mao die ware waternat bezweit gewes. Den boer en de knech harre gedoch, 't is hier niet ien odder; 't kan hier wel is spoeke. Toe later de boer weer tuus was gekomme zei e: "Ik gao toch is nao de paoters toe". Hi'j had 't een paoter veteld. Die har gezeid: "Ik kan 't haos niet geleuve. Mor afijn, ik zal der margenaovend nao toe gaon en dan za'k is zien wat ter gewes is". Toe was te paoter de nao toe gegaon met een groot boek. Hi'j het ter gebèèjd en zo, en is toe nao den boer gegaon. Daor zei e: "Ik zun der hen gewes en het ter goed gebèèje. Gao mao gerös met de melkkar nao Zèvender. 't Zal wel niet meer veurkomme".
Ik zat saoves een kier bi'j mien buurman en toe wier de oaveral zon betje oaver gepraot, en toe harre ze 't oaver spoeke. Ik zei: "Jao, mao spoeke die bestaon niet". En toe zei den buurman: "Now Jan, dit köj geleuven of niet mor ik het 't toch eiges metgemaak". Ik zeg: "Jao. Aj 't dan doen wilt, vetel 't mien dan is". Dat deej e. Hi'j zei: "Gi'j wet wel, vroeger wier de melk nao Zèvender geleverd en dan mos dat altied vrog gebeure. Geregeld zondagsmarges ging 't mer de melkkar op Zèvender aan. Zo op een goeie kier, zondagsmarges, wol ik gaon en keek op de klok. En toe was 't ien plaats van vijf uur nog mor vier uur gewes. Die klok daor harre ze een lucifer tusse gestoake. De boer zei: "'t Is vijf uur, wi'j motte der uut". Mor 't was vier uur gewes. Harre ze eers gemolke, en toe was 't op Zèvender aangegaon met de melkkar. En toe wazze ze hier aan de kolk gekomme, hatstikke duuster, règen en wind netuurlijk, want 't was winterdag. Zo op ene kier harre de pead niet wiejer gewild. Had den boer gedoch: "Wat zolle ze now hemme?" Zi'j harre ze al met de knuppel oaver de pens geslage, mao zi'j wazze blieve staon. Daor had op de weg vlak bi'j de kolk een hoop wit grei gelège, net een wit lake. En zi'j harre al geslagen op de pead, mao die hadde de niet oaver gekönd. Goeie raod was duur. Zi'j harre nog een hötje gewach. Eindelijk 't laats had zich dat spul weer opgerold en toe ware ze met de pead op Zèvender aangegaon. Mao die ware waternat bezweit gewes. Den boer en de knech harre gedoch, 't is hier niet ien odder; 't kan hier wel is spoeke. Toe later de boer weer tuus was gekomme zei e: "Ik gao toch is nao de paoters toe". Hi'j had 't een paoter veteld. Die har gezeid: "Ik kan 't haos niet geleuve. Mor afijn, ik zal der margenaovend nao toe gaon en dan za'k is zien wat ter gewes is". Toe was te paoter de nao toe gegaon met een groot boek. Hi'j het ter gebèèjd en zo, en is toe nao den boer gegaon. Daor zei e: "Ik zun der hen gewes en het ter goed gebèèje. Gao mao gerös met de melkkar nao Zèvender. 't Zal wel niet meer veurkomme".
Beschrijving
Een boer moet melk naar een naburig dorp brengen. Onderweg blijft het paard voor een witte, op sneeuw lijkende brei staan. De boer slaat het paard, maar het loopt niet verder. Pas als de brei weg is kan de boer verder met zijn kar.
De boer gaat tegen een pater vertellen, wat hem is overkomen. De pater zegt dat hij zal gaan kijken wat er aan de hand geweest kan zijn. Op de betreffende plaats bidt hij een tijdje en zegt dan tegen de boer dat het vast niet meer voor zal komen.
De boer gaat tegen een pater vertellen, wat hem is overkomen. De pater zegt dat hij zal gaan kijken wat er aan de hand geweest kan zijn. Op de betreffende plaats bidt hij een tijdje en zegt dan tegen de boer dat het vast niet meer voor zal komen.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.65.
Naam Locatie in Tekst
Zevender 
Zevender 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20