Hoofdtekst
85.
Gi'j wet wel vroeger toe is ter jao de spaanse griep zo slim gewes. Met mien bruur Toon was mien moeder hatstikke gek met; umdat 't zon dikke was nume zi'j um altied Per. Toe kwam de spaanse griep en gonge de völ minse dood. En onze Toon wier ook ziek. Wi'j hemme der alles aan gedaon. Vader is nog een kier nor Dörrekum gewes, nee nao Keppel gewes. Daor was toe dokter, mao dat was ging dokter, dat was een kwakzalver, meer zo'n veearts. Toe zei moeder tegen vader: "Gao daor mao is nor toe, misschien kan dèn man dat vehelpe". En vader is ter nao toe gegaon. Hi'j het vader een recep metgegeve. Dat was net grei as peteroalie. Ien alle geval wi'j hemme der alles aan gedaon, want vader het nog een koe vekoch um de schuld te betale. Mao Toon dèn wol niet bèter worre. Mao jao, toe was Toon dood. En gi'j wet wel vroeger wazze de minse hèvig bi'jgeleuvig. Moeder zei: "Gi'j wet niet, zolle ze Toon ook beheks hemme?". Ik zei: "Mins, gi'j zunt wel gek; beheks". "Jao", zei ze, "de besteet tegesworig van alles. 't Kan bes. Ik geleuf dat ik 't kopkusse is losmaak". Vroeger harre ze altied kopkusses met vere der ien. "Mins, wat köj toch gek zien". "Ik doe 't toch". 't Kusse losgemaak en der ien gekekke. En vedommik de zat een grote krans ien van vere. Helemaol aan mekaar gevlochte; zo prachtig moai, zo kan 't gin mins. Toe zei moeder: "Dat kan um gin mins gelap hemmen as die olde heks hier. Ik wil dat mins niet meer ien huus hemme".
Gi'j wet wel vroeger toe is ter jao de spaanse griep zo slim gewes. Met mien bruur Toon was mien moeder hatstikke gek met; umdat 't zon dikke was nume zi'j um altied Per. Toe kwam de spaanse griep en gonge de völ minse dood. En onze Toon wier ook ziek. Wi'j hemme der alles aan gedaon. Vader is nog een kier nor Dörrekum gewes, nee nao Keppel gewes. Daor was toe dokter, mao dat was ging dokter, dat was een kwakzalver, meer zo'n veearts. Toe zei moeder tegen vader: "Gao daor mao is nor toe, misschien kan dèn man dat vehelpe". En vader is ter nao toe gegaon. Hi'j het vader een recep metgegeve. Dat was net grei as peteroalie. Ien alle geval wi'j hemme der alles aan gedaon, want vader het nog een koe vekoch um de schuld te betale. Mao Toon dèn wol niet bèter worre. Mao jao, toe was Toon dood. En gi'j wet wel vroeger wazze de minse hèvig bi'jgeleuvig. Moeder zei: "Gi'j wet niet, zolle ze Toon ook beheks hemme?". Ik zei: "Mins, gi'j zunt wel gek; beheks". "Jao", zei ze, "de besteet tegesworig van alles. 't Kan bes. Ik geleuf dat ik 't kopkusse is losmaak". Vroeger harre ze altied kopkusses met vere der ien. "Mins, wat köj toch gek zien". "Ik doe 't toch". 't Kusse losgemaak en der ien gekekke. En vedommik de zat een grote krans ien van vere. Helemaol aan mekaar gevlochte; zo prachtig moai, zo kan 't gin mins. Toe zei moeder: "Dat kan um gin mins gelap hemmen as die olde heks hier. Ik wil dat mins niet meer ien huus hemme".
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
Beschrijving
Een jongen is ziek en zijn ouders proberen van alles. Ze gaan naar dokters en proberen alle medicijnen. Maar niets helpt en de jongen overlijdt. Als ze voor de zekerheid in zijn kussen kijken, zien ze een krans van veren, die helemaal dichtgevlochten is. Daardoor is de jongen overleden, hij was behekst.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.66.
Commentaar
Heks maakt kind (mens) ziek
Naam Overig in Tekst
Dörrekum
Dörrekum
Keppel
Keppel
Toon
Toon
Naam Locatie in Tekst
Per
Per
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20