Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

TINNEV127

Een mop (boek), (foutieve datum)

Hoofdtekst

114.
Petrus was met Adam dikke vrinde; ze zatten allebei ien den hemel. En at 't now is niet zo druk was ginge ze nao mekaar toe, en ginge ze een hötje zitte praote met mekaar. Oaver vroeger toe ze de eerste minse wazze gewes op de weald. Toe harre ze is tege mekaar gezeid: "De zal toch wel heel wat veranderd zun in die tied." "Ja," zeit Adam, "ik zol de nog graag is een kier nao toe wille." "Ho," zeit Petrus, "daor lit toch niks um stil. Gi'j könt toch gaon wanneer ie wilt." "Now," zeit Adam, "dan wi'k toch nog is poolshoogte gaon nemme." En hi'j geet weer nao den eadbol toe. Oaveral nao toe. Toe denkt e: "Jonge, jonge, jonge, wat is tie weald toch veranderd." Alles het e afgeluusterd. En toe geet e weer nao den hemel en zeit e tege Petrus: "Ik het 't veurnaamste is opgenommen. Mao," harre gezeid, "lao we mao bli'j zun da we de weer zun. 't Is ene roddelboel, de hele weald. Want gi'j zölt nog wel wetten," hadde gezeid, "'t is een duzend of wat jaor geleje, he'k is een froegel gehad met Eva. En ze könne de vandaag nog niet oaver zwiege."

Beschrijving

Petrus en Adam zijn in de hemel dikke vrienden. Adam wil eens polshoogte van de wereld nemen, gaat overal luisteren, komt boos terug, dat de wereld één roddelboel is: ze praten nog steeds over de "froegel", die hij met Eva had.

Bron

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.78.

Naam Overig in Tekst

Petrus    Petrus   

Adam    Adam   

Eva    Eva   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20