Hoofdtekst
123.
De was een boer en dén zat ter goed bi'j. Cente had e zat. Hi'j was getrouwd, mao had gin kindere. Toe decht e bi'j zien eige: "Wat is toch 't lève zonder kindere? Ik maak mien druk, hele dage, van de marge tot de naovend. En waor doe'k 't feitelijk veur? Ik heb gin naokömmelinge". En daor klage ze met eur beie wel is oaver. Zi'j hadden der al alles aan gedaon wat 't kon, 't hielp eenmaol niet. Toe zeit de vrouw: "Der is nog één middel. Dat zo'k ook nog is probere. Wi'j willen ons is laote zègene, of dat nog helpe kan". "Dat köwwe doen".
Op een gegeve mement kump e de kaplaon tege, en toe vetelt e dat. Dat ze die moeite gedaon hadden; bi'j een specialis gewes. En 't hielp allemaol niet. Mao of te eur is zègene wol. At dat misschien nog helpe kon.
Toe had de kaplaon gezeid: "Kwaod kan 't in elk geval niet. At 't niet hilp, kwaod kan 't ok niet". Goed.
De kaplaon, op een gegeve mement kump te, zègent eur. Én de meid die lup daor tusse deur. Die nom daor gin notitie van en liep daor tussen eur beie deur; met dat e de zège gaf ook; daor keke ze niet nao, hè.
De velöp een paar maond, geet ter oaverhen. Toe kömp die boer de kaplaon tegen op straot. De kaplaon geet de nao toe en zeit: "Hoe geet 't?" "0", harre gezeid, "'t is goed veur mekaar. De vrouw is zover". "Heel moai, heel moai". "Mor in 't vevolg aj is weer zo iets doet, dan moj toch iets veurzichtiger zun met de kwas, want de meid het ok nog een strieps met g'ad".
De was een boer en dén zat ter goed bi'j. Cente had e zat. Hi'j was getrouwd, mao had gin kindere. Toe decht e bi'j zien eige: "Wat is toch 't lève zonder kindere? Ik maak mien druk, hele dage, van de marge tot de naovend. En waor doe'k 't feitelijk veur? Ik heb gin naokömmelinge". En daor klage ze met eur beie wel is oaver. Zi'j hadden der al alles aan gedaon wat 't kon, 't hielp eenmaol niet. Toe zeit de vrouw: "Der is nog één middel. Dat zo'k ook nog is probere. Wi'j willen ons is laote zègene, of dat nog helpe kan". "Dat köwwe doen".
Op een gegeve mement kump e de kaplaon tege, en toe vetelt e dat. Dat ze die moeite gedaon hadden; bi'j een specialis gewes. En 't hielp allemaol niet. Mao of te eur is zègene wol. At dat misschien nog helpe kon.
Toe had de kaplaon gezeid: "Kwaod kan 't in elk geval niet. At 't niet hilp, kwaod kan 't ok niet". Goed.
De kaplaon, op een gegeve mement kump te, zègent eur. Én de meid die lup daor tusse deur. Die nom daor gin notitie van en liep daor tussen eur beie deur; met dat e de zège gaf ook; daor keke ze niet nao, hè.
De velöp een paar maond, geet ter oaverhen. Toe kömp die boer de kaplaon tegen op straot. De kaplaon geet de nao toe en zeit: "Hoe geet 't?" "0", harre gezeid, "'t is goed veur mekaar. De vrouw is zover". "Heel moai, heel moai". "Mor in 't vevolg aj is weer zo iets doet, dan moj toch iets veurzichtiger zun met de kwas, want de meid het ok nog een strieps met g'ad".
Beschrijving
Kinderloze boer, die alles al geprobeerd heeft, vraagt op advies van zijn vrouw de kapelaan hen te komen zegenen. Tijdens de zegening scharrelt de meid rond bij het paar. Na een tijd vraagt de kapelaan hoe het gaat en de boer zegt dat zijn vrouw zwanger is, maar dat de kapelaan voortaan beter moet uitkijken, want de meid heeft ook van de (wijwater)kwast gekregen (d.w.z. is ook zwanger).
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.86.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20