TINNEV147

134.
Ien Zeddam daor lag vroeger een stuk grond, meer een hei. De Oswaldusgilde van Zeddam die wiste dat dat grond was die niemand toe heure. Die denke zich daor wat op en die zegge tege mien grootvader, de Lange Hendrik Köster zeie ze daor tege: "Hendrik, now mot gi'j vandaag, aj dat wilt, op die grond gaon plakke mèje. 't Is gildekermis. En dan moj niet komme vandaag. Dan brenge wi'j ow daor een liter foezel bi'j en dan mèèit gi'j daor mao plakke. Dan komme wi'j later—'t bestuur van 't gild was dat—met de pelietsie en dan krieg gi'j een bekeuring, umdat gi'j daor op de gildegrond plakke mèèit".
En dat gebeurt zo. Hi'j krig een bekeuring en mos een dag nao de kas, mao dat wier van 't gild netuurlijk betaald. Zo kwam daor praot van en zo kwam 't gild aan die grond. Toe wier dat beschouwd as gildegrond.

De Oswaldusgilde weet, dat een stuk hei niemand toebehoort, en laat vertellers grootvader, Lange Hendrik Koster, voor een liter foezel op de grond plaggen maaien, waarna de politie hem komt arresteren voor het maaien op gildegrond. Hij krijgt een bekeuring, moet een dag in de "kast" (bajes), maar het gilde betaalt en is voortaan eigenaar van de grond.

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.92.

Oswaldusgilde    Oswaldusgilde   

Lange Hendrik Koster    Lange Hendrik Koster   

Zeddam    Zeddam   

2013-03-01 14:46:20