Hoofdtekst
161. KRENSKESWILG
Een helen hot later toe was 't nog slimmer wat mien oaverkwam aan Krenskeswilg. 't Was aan 't end van de zommer; Bèèkse kermis was al veurbi'j. Ik was weer is nao de dean gewes. 't Was maonweer. De maon kek net-krek oaver Krenskeswilg hen, toe ik aan deze zied van de hofstèèj Broekhuze aankwam. Umdat de maon net persies boave de spoekboom hieng viel mien oog ter op. Op 't eigeste mement, dat kan 'k ollie zegge, schoat 't mien ien de been, um wak boaven den wilg zag gebeure. Ik meine eers dak gin voet meer vezette kon. De bewoag zich wat tusse de stömp. Stel ow veur wak zag! Een zwatte kop. Een zwatte kealskop kwam uut de holle boom umhoog bis totte net persies veur de lichte kroon van de maon zich afteikende. En boaven op de kop twee zwatte heurn. Ik schrik zo vegimmes, dat 't mien ien de been schoat. Ik had ter riekelijk genog met te doen um weg te komme. En ik lieg niet ak ollie vetel, dak aan ieder haor een zweitdröppel har hange.
Ak niet zo gek op Drikske gewes was zok de vri'jeri'j achter op Loerbèèk ter aangegeve hemme, alleen um die verrekte spoekeri'j ien de Mark en bi'j Krenskeswilg. Mor ik het vol geholle en Drikske is mien vrouw geworre.
Een helen hot later toe was 't nog slimmer wat mien oaverkwam aan Krenskeswilg. 't Was aan 't end van de zommer; Bèèkse kermis was al veurbi'j. Ik was weer is nao de dean gewes. 't Was maonweer. De maon kek net-krek oaver Krenskeswilg hen, toe ik aan deze zied van de hofstèèj Broekhuze aankwam. Umdat de maon net persies boave de spoekboom hieng viel mien oog ter op. Op 't eigeste mement, dat kan 'k ollie zegge, schoat 't mien ien de been, um wak boaven den wilg zag gebeure. Ik meine eers dak gin voet meer vezette kon. De bewoag zich wat tusse de stömp. Stel ow veur wak zag! Een zwatte kop. Een zwatte kealskop kwam uut de holle boom umhoog bis totte net persies veur de lichte kroon van de maon zich afteikende. En boaven op de kop twee zwatte heurn. Ik schrik zo vegimmes, dat 't mien ien de been schoat. Ik had ter riekelijk genog met te doen um weg te komme. En ik lieg niet ak ollie vetel, dak aan ieder haor een zweitdröppel har hange.
Ak niet zo gek op Drikske gewes was zok de vri'jeri'j achter op Loerbèèk ter aangegeve hemme, alleen um die verrekte spoekeri'j ien de Mark en bi'j Krenskeswilg. Mor ik het vol geholle en Drikske is mien vrouw geworre.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
De verteller was weer eens op bezoek bij zijn meisje te Loerbeek en kwam met volle maan langs hoeve Broekhuizen bij de Krenskeswilg en ziet uit de (holle) spookboom een zwarte kerelskop met twee hoorns naar boven komen tot voor de lichtkrans van de maan. Hij schrikt zo, dat het hem in het been schiet en hij er snel vandoor gaat.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.105-106.
Commentaar
Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
Naam Overig in Tekst
Krenskeswilg
Krenskeswilg
Broekhuizen
Broekhuizen
Drikske
Drikske
Mark
Mark
Naam Locatie in Tekst
Beek
Beek
Loerbeek
Loerbeek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20