Hoofdtekst
206.
Bart van Bindsbergen.
De was een Jood dén had van 't Joodse geloof genoeg van. Hi'j ging nao de pestoor toe. Toe zeie tege de pestoor: "Heer pestoor, ik wol rooms worre". "Ja", zei de pestoor, "dat kan. Mao dan moj toch eers een betje les nemme". "Jao", harre gezeid, "dat wik ook graag doen". En dan moste een paar keer ien de wèèk kòmme. En dan wol de pestoor de veurnaamste leer van 't geloof wel efkes
vetelle. Toe hatte doar een keer of wat nao toe gegaon, en de pestoor har um al zon betje geholpe oaveral met; ook veural met de zège geve, en onder de H. Mis dat brood 't vlees van Christus wier, wao; op vasseldag dan atte wi'j gin spek of fleis."
Now had de Jood dat allemaol zon betje gewette, wao. At een pestoor een krüs miek 's zondags ien de kerk oaver de kelk en oaver de hostie, dan was tat veranderd ien Christus, ien vlees en bloed. Dat harre ook allemaol is dukker geheurd. Dat konne dan ok wel aannemme, hadde gezeid. En hi'j was elke zondag fijn nao de kerk gegaon; hi'j had netjes gelèèf.
Op een keer hatte pestoor gedoch: "'t Is vri'jdag, now gaok toch is nor um toe, hoe 't met um is." Ja. De pestoor nao dén Jood toe; komp trien. "Hoe geet 't met ow?" "Och", harre gezeid, "'t geet bes". "Wat rük 't hier lekker". "Jao, jao." "Wat hei toch ien de pot?" "Now", harre gezeid, "vis, kiek te mor is ien". Mao toe zit door een groot stuk fleis ien. "O", zeite pestoor, "mao dat kan toch niet; da's toch een stuk vlees." "Jao", har de Jood gezeid, "mao now niet meer; ik hét 't eers gezègend, now is 't vis geworre".
Bron: J. Peperkamp, Didam.
Bart van Bindsbergen.
De was een Jood dén had van 't Joodse geloof genoeg van. Hi'j ging nao de pestoor toe. Toe zeie tege de pestoor: "Heer pestoor, ik wol rooms worre". "Ja", zei de pestoor, "dat kan. Mao dan moj toch eers een betje les nemme". "Jao", harre gezeid, "dat wik ook graag doen". En dan moste een paar keer ien de wèèk kòmme. En dan wol de pestoor de veurnaamste leer van 't geloof wel efkes
vetelle. Toe hatte doar een keer of wat nao toe gegaon, en de pestoor har um al zon betje geholpe oaveral met; ook veural met de zège geve, en onder de H. Mis dat brood 't vlees van Christus wier, wao; op vasseldag dan atte wi'j gin spek of fleis."
Now had de Jood dat allemaol zon betje gewette, wao. At een pestoor een krüs miek 's zondags ien de kerk oaver de kelk en oaver de hostie, dan was tat veranderd ien Christus, ien vlees en bloed. Dat harre ook allemaol is dukker geheurd. Dat konne dan ok wel aannemme, hadde gezeid. En hi'j was elke zondag fijn nao de kerk gegaon; hi'j had netjes gelèèf.
Op een keer hatte pestoor gedoch: "'t Is vri'jdag, now gaok toch is nor um toe, hoe 't met um is." Ja. De pestoor nao dén Jood toe; komp trien. "Hoe geet 't met ow?" "Och", harre gezeid, "'t geet bes". "Wat rük 't hier lekker". "Jao, jao." "Wat hei toch ien de pot?" "Now", harre gezeid, "vis, kiek te mor is ien". Mao toe zit door een groot stuk fleis ien. "O", zeite pestoor, "mao dat kan toch niet; da's toch een stuk vlees." "Jao", har de Jood gezeid, "mao now niet meer; ik hét 't eers gezègend, now is 't vis geworre".
Bron: J. Peperkamp, Didam.
Beschrijving
Een Jood wordt Rooms, leert van alles, o.a. over de kelk en de hostie, hoe die veranderen in Christus, in vlees en bloed. Op een vrijdag gaat de pastoor bij hem kijken en de Jood zegt vis in de pot te hebben, maar als de pastoor kijkt is het een stuk vlees, waarop de Jood zegt het gezegend te hebben, waardoor het nu vis is.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.181-182.
Commentaar
Onder de Beeldknop van TINNEV192 bevindt zich een foto van Bart van Bindsbergen
Naam Overig in Tekst
Joods 
Joods 
Rooms
Rooms
Christus
Christus
H. Mis
H. Mis
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20