Hoofdtekst
223.
Groffader liep op een kier oaver den diek. Toe liep ter veur um een moaie jonge dean. Groffader wol der wel een pröötje met make en hi'j liep ter achter aan. Mor opéns was de dean weggewes. Groffader mos nao de oaverkant hen. Midden op 't water kon e niet wiejer, wat hi'j ook deej. Opéns kreeg 't bootje een stötje en hi'j kon weer roeie. "Dat mot die duvelse dean gewes zun", zei groffader altied. Dat was zeker een heks.
Groffader liep op een kier oaver den diek. Toe liep ter veur um een moaie jonge dean. Groffader wol der wel een pröötje met make en hi'j liep ter achter aan. Mor opéns was de dean weggewes. Groffader mos nao de oaverkant hen. Midden op 't water kon e niet wiejer, wat hi'j ook deej. Opéns kreeg 't bootje een stötje en hi'j kon weer roeie. "Dat mot die duvelse dean gewes zun", zei groffader altied. Dat was zeker een heks.
Beschrijving
Grootvader zag op de dijk een mooi meisje voor zich lopen, wil een praatje met haar maken, maar ze is opeens weg. hij moet met een bootje oversteken, kan plots niet verder, wat hij ook doet. Dan krijgt hij een stoot en de boot gaat weer. "Dat moet die duivelse meid zijn geweest." Vast een heks.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.203.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20