Hoofdtekst
224.
Wak ow now vetelle gao is gebeurd ien ongeveer 1905. Wi'j wonen toe ien Lobith. Mien bruur was toe nog zon bungel van een jong. Op een kier wier hi'j ziek, arg ziek; soms kraowen hi'j 't üt van de pien.
Atte buurluj 's aoves kwamme praoten of kate, dan harre ze 't duk oaver de ziekte van bruur. Endelijk wiere ze 't der oaver eens, dat hi'j beheks was. Op een kier ginge ze allemaol op de kni'je veur de stuul zitte en bèje, dat de zieke van de behekseri'j velos meuge worre; mor 't hielp niks. Toe spraoke ze af um 't op een andere wage te laaje. Op een aovend zat onze kökke weer vol volk. Zi'j wollen de heks dwingen um ien hüs te kòmme en um mien bruur te velosse. Onder den dörpel van de deur harre ze een klein kruuske geleid. Op de kachel stong een pot vol pis van mien bruur te kòke; twee man hiele den dekkel stevig op de pot, dat de stoom de niet üt kon kòmme, want dan was alles velore en ging de heks weerum. Twee andere buurluj stonge met dikke afgeschelde knuppels üt een vlierstroek bi'j de deur ien de holding um de heks kollesaal af te könne wameze zo gauw asse binne kwam.
Hoe hadder 't water begon te kòke, hoe hadder mien bruur begon te krijse. De heks was schienbaor al kot bi'j. Endelijk 't les schreawe de zieke zo had, dat de twee buurluj de dekkel van de pot los liete um ien de bedstèèj nao mien bruur te könne kieke; den dekkel vloag tege de zulder en alle stoom ging de pot üt. De heks was weer vri'j en alle moeite veur niks gewes.
Wak ow now vetelle gao is gebeurd ien ongeveer 1905. Wi'j wonen toe ien Lobith. Mien bruur was toe nog zon bungel van een jong. Op een kier wier hi'j ziek, arg ziek; soms kraowen hi'j 't üt van de pien.
Atte buurluj 's aoves kwamme praoten of kate, dan harre ze 't duk oaver de ziekte van bruur. Endelijk wiere ze 't der oaver eens, dat hi'j beheks was. Op een kier ginge ze allemaol op de kni'je veur de stuul zitte en bèje, dat de zieke van de behekseri'j velos meuge worre; mor 't hielp niks. Toe spraoke ze af um 't op een andere wage te laaje. Op een aovend zat onze kökke weer vol volk. Zi'j wollen de heks dwingen um ien hüs te kòmme en um mien bruur te velosse. Onder den dörpel van de deur harre ze een klein kruuske geleid. Op de kachel stong een pot vol pis van mien bruur te kòke; twee man hiele den dekkel stevig op de pot, dat de stoom de niet üt kon kòmme, want dan was alles velore en ging de heks weerum. Twee andere buurluj stonge met dikke afgeschelde knuppels üt een vlierstroek bi'j de deur ien de holding um de heks kollesaal af te könne wameze zo gauw asse binne kwam.
Hoe hadder 't water begon te kòke, hoe hadder mien bruur begon te krijse. De heks was schienbaor al kot bi'j. Endelijk 't les schreawe de zieke zo had, dat de twee buurluj de dekkel van de pot los liete um ien de bedstèèj nao mien bruur te könne kieke; den dekkel vloag tege de zulder en alle stoom ging de pot üt. De heks was weer vri'j en alle moeite veur niks gewes.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste 
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste 
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek
Beschrijving
Koken van urine van een ziek kind dat behekst zou zijn, om de heks in huis te laten komen en te straffen.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.204.
Naam Locatie in Tekst
Lobith
Lobith
Plaats van Handelen
Lobith
Lobith
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20