Hoofdtekst
295.
Een olden buurman van ons vetelle ons vehaaltjes, toe wi'j zukke kindere ware van een jaor of twalef, dattien. Zien vrouw kwam uut Duve.
Goed. Hi'j vetelle dan: Een bruur van zien vrouw uur Duve had tegen een paar jonges uut de buurt gezegd: "Gaoj met, dan wille wi'j is ien Diem nao de kermus gaon". Ien die tied ware de nog gin treine. Zi j zeie: "Lao we mao doen, dan gao we same nao de kermus nao Didam". Dat gebeure. Zi'j ginge met eur drieë nao Didam nao de kermus. De wier bes kermus gehouwe, goed gedronke. 's Aoves toe zegt Piet, de zwaoger van onze buurman: "Wet ie wat? Ik gao vanaovend niet met, ik bun zo muuj. Ik gao nao mien zuster en dan blief ik daor tot marge". Ja, daor konne ze niks tege doen. De beide andere jonges op Duven aangestap. Ze waren ien den Taotelaar, aan den tol was dat vroeger, toe had ter een gezeg: "Wat bu'k muuj". "Jao", had den andere gezeg, "ik ook wel. Ik bun zo muuj, ik wet mien gin raod". Toe harre ze gezeg: "Daor lup nog een pead ien de wei. Zöw we is probiere of wi'j dat pead könne kriege". Zi'j de wei ien. Jao, hi'j had zich goed laote kriege. "A we now mor een helter harre, dan ginge wi'j met dat pead." "Jao", had ter één gezeg, "ik het wel een mes; hier staon wat willige; daor zitte nog van die kleine weejkes op. Dat zöw is probere". Daor weejkes gesneje, en daor een helter ien mekaar gevlech. Jao, goed. Dat harre ze klaor gekrege. 't Pead heel mak; den helter aan. En toe zi'j met hun beiden op dat pead. Goed. De weg op. "Ja, das toch völ bèter as da we lope motte". "Jao", zeit den andere, "dat gleuf ik wel". Toe harre ze gezeid: "Hi'j kan ok nog wel een endje drave met ons beide". Goed. Met zon kwieske 't pead der is um heer geklop. Hi'j begint te drave. Hadder en hadder; en eindelijk gegaloppeerd. "Noait", zeit e, "gin stat of haor van 't pead en de jonges weer gezien. Gelukkig", zei e "dat Piet bi'j mien was. Anders was den drok bi'j gewes".
Een olden buurman van ons vetelle ons vehaaltjes, toe wi'j zukke kindere ware van een jaor of twalef, dattien. Zien vrouw kwam uut Duve.
Goed. Hi'j vetelle dan: Een bruur van zien vrouw uur Duve had tegen een paar jonges uut de buurt gezegd: "Gaoj met, dan wille wi'j is ien Diem nao de kermus gaon". Ien die tied ware de nog gin treine. Zi j zeie: "Lao we mao doen, dan gao we same nao de kermus nao Didam". Dat gebeure. Zi'j ginge met eur drieë nao Didam nao de kermus. De wier bes kermus gehouwe, goed gedronke. 's Aoves toe zegt Piet, de zwaoger van onze buurman: "Wet ie wat? Ik gao vanaovend niet met, ik bun zo muuj. Ik gao nao mien zuster en dan blief ik daor tot marge". Ja, daor konne ze niks tege doen. De beide andere jonges op Duven aangestap. Ze waren ien den Taotelaar, aan den tol was dat vroeger, toe had ter een gezeg: "Wat bu'k muuj". "Jao", had den andere gezeg, "ik ook wel. Ik bun zo muuj, ik wet mien gin raod". Toe harre ze gezeg: "Daor lup nog een pead ien de wei. Zöw we is probiere of wi'j dat pead könne kriege". Zi'j de wei ien. Jao, hi'j had zich goed laote kriege. "A we now mor een helter harre, dan ginge wi'j met dat pead." "Jao", had ter één gezeg, "ik het wel een mes; hier staon wat willige; daor zitte nog van die kleine weejkes op. Dat zöw is probere". Daor weejkes gesneje, en daor een helter ien mekaar gevlech. Jao, goed. Dat harre ze klaor gekrege. 't Pead heel mak; den helter aan. En toe zi'j met hun beiden op dat pead. Goed. De weg op. "Ja, das toch völ bèter as da we lope motte". "Jao", zeit den andere, "dat gleuf ik wel". Toe harre ze gezeid: "Hi'j kan ok nog wel een endje drave met ons beide". Goed. Met zon kwieske 't pead der is um heer geklop. Hi'j begint te drave. Hadder en hadder; en eindelijk gegaloppeerd. "Noait", zeit e, "gin stat of haor van 't pead en de jonges weer gezien. Gelukkig", zei e "dat Piet bi'j mien was. Anders was den drok bi'j gewes".
Onderwerp
SINSAG 0352 - Ritt auf dem Spukpferd.
  
Beschrijving
Drie jongens gaan naar de kermis, een haakt af, de anderen zien een loslopend paard, vangen het en worden nooit meer gezien.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.247.
Commentaar
Onder de Beeldknop bevindt zich een afbeelding van Didam uit 1742.
Ritt auf dem Spukpferd.
Naam Overig in Tekst
Toatelaar   
Tatelaar   
Piet   
Duven   
Naam Locatie in Tekst
Duiven   
Didam   
Diem   
Duve   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
