Hoofdtekst
Der wie in doomny, dy hie in hiele dikke reade koal by him yn 'e tún stean. It wie in wûnder, sa'n prachtige koal as dat wie. Alle dagen gong dûmny even de tún yn om dêr nei to sjen. Dan biwûndere hy de koal.
Mefrou sei: "Dy koal dy mat der út. Hy is nou dik genôch. Hy groeit in oar mar yn 'e egen."
Mar dêr woe dûmny gjin praet fan hearre.
De oare moarns kaem er wer ris yn 'e tún. En hwat wie der doe gebeurd - de hiele koal wie fuort! Hy wie by de stronk om't ôf snien. De stronk siet der noch.
"Och, och," seit dûmny tsjin 'e frou, "de hiele koal is fuort."
"Hwat ha 'k dy sein," sei se, "hy groeide in oar yn 'e egen. Hiest him der mar earder út helje matten."
De snein-to-moarns helle doomny de stronk, dy't sitten bleaun wie, út 'e groun.
Dy moarns preke er yn 'e tsjerke. Doe't de preek út wie helle er de stronk ûnder 'e toga wei foar 't ljocht en sei: "Wie dit gedaan heeft, verzoek ik om op te staan."
Mar sy bleauwen allegear sitten.
"Niemand?" sei dûmny.
Net ien dy't antwurd joech.
Doe sei er: "Dan weet ik het wel." Hy liet de stronk sjen en sei: "Wie ik hiermee raak, die heeft het gedaan. Die heeft de kool gestolen."
Doe sei de frou fan 'e koster gau tsjin har man: "Dûk dy, Jan." (beide boppesteande forhalen binne har forteld woarn troch Rienk Weening fan Drachtster Kompenije)
Mefrou sei: "Dy koal dy mat der út. Hy is nou dik genôch. Hy groeit in oar mar yn 'e egen."
Mar dêr woe dûmny gjin praet fan hearre.
De oare moarns kaem er wer ris yn 'e tún. En hwat wie der doe gebeurd - de hiele koal wie fuort! Hy wie by de stronk om't ôf snien. De stronk siet der noch.
"Och, och," seit dûmny tsjin 'e frou, "de hiele koal is fuort."
"Hwat ha 'k dy sein," sei se, "hy groeide in oar yn 'e egen. Hiest him der mar earder út helje matten."
De snein-to-moarns helle doomny de stronk, dy't sitten bleaun wie, út 'e groun.
Dy moarns preke er yn 'e tsjerke. Doe't de preek út wie helle er de stronk ûnder 'e toga wei foar 't ljocht en sei: "Wie dit gedaan heeft, verzoek ik om op te staan."
Mar sy bleauwen allegear sitten.
"Niemand?" sei dûmny.
Net ien dy't antwurd joech.
Doe sei er: "Dan weet ik het wel." Hy liet de stronk sjen en sei: "Wie ik hiermee raak, die heeft het gedaan. Die heeft de kool gestolen."
Doe sei de frou fan 'e koster gau tsjin har man: "Dûk dy, Jan." (beide boppesteande forhalen binne har forteld woarn troch Rienk Weening fan Drachtster Kompenije)
Onderwerp
VDK 1833G* - "Bukken, Japik!" 
VDK 1833G* - "Bukken, Japik!" 
Beschrijving
De geïrriteerde vrouw van de koster verwijdert de prachtige rode kool van de dominee uit zijn tuin. De dominee neemt de stronk waar de kool afgesneden is mee naar de kerk. Tijdens de preek zwaait hij met de stronk heen en weer, zeggend 'Wie dit gedaan heeft, verzoek ik om op te staan'. Als er niemand antwoordt, wil de dominee de stronk de kerk in gooien. Wie door de stronk geraakt wordt, is de dader, aldus de dominee. De vrouw van de koster roept gauw 'Bukken Jan' tegen haar man om de schuld op hem af te wentelen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 351, verhaal 2 (archief MI)
Commentaar
25 maart 1968
"Bukken, Japik!"
Naam Overig in Tekst
Jan
Jan
Rienk Weening
Rienk Weening
Naam Locatie in Tekst
Drachtster Kompenije
Drachtster Kompenije
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21