Hoofdtekst
Der wienen us twa mannen, dat wienen Dokkumers. Dy gongen der togearre op út to fytsen. Doe't se in ein fytst hienen, sei se de iene: "Ik wyt der neat fan, ik kin de trapers net goed rikke. De fyts is my hwat to heech."
Doe gongen se der even ôf. "Ik lit de bannen leech rinne," sei er, "dan is de fyts hwat leger."
Dat gebeurde, mar doe't er wer op 'e fyts siet, wie 't neat better woarn. En 't ried folle swierder.
Op 't lêst sei er tsjin syn broer: "Ik wol werom, hwant dit foldocht my sa net."
Syn broer sei: "Hoe komme wy werom?"
Hy sei: "Dat is suver neat. Dan draeije wy it sadel in slach om. Dan giet it wer op hûs yn."
En dat ha se doe dien.
Doe gongen se der even ôf. "Ik lit de bannen leech rinne," sei er, "dan is de fyts hwat leger."
Dat gebeurde, mar doe't er wer op 'e fyts siet, wie 't neat better woarn. En 't ried folle swierder.
Op 't lêst sei er tsjin syn broer: "Ik wol werom, hwant dit foldocht my sa net."
Syn broer sei: "Hoe komme wy werom?"
Hy sei: "Dat is suver neat. Dan draeije wy it sadel in slach om. Dan giet it wer op hûs yn."
En dat ha se doe dien.
Beschrijving
Een fietser uit Dokkum denkt beter bij de trappers te kunnen als hij de banden van zijn fiets laat leeglopen. Vervolgens draait hij het zadel een slag 'richting huis'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 366, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
8 maart 1968
Naam Overig in Tekst
Dokkumers 
Dokkumers 
Naam Locatie in Tekst
Dokkum
Dokkum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21