CJ036611

Sjoerd en Ael (Sjoerd potskipper) fan Sumar hienen in berntsje, dat wie noait rjocht goed. It bern hie in krâns yn 't kessen en doe wie 't wol dúdlik, dat der forkeard spul yn 't wurk wie. Sy fortochten in âld bolkoerrinster der fan, dat dy it bern bitsjoend hie. Dy frege altyd hoe't it mei it berntsje wie.
Op in kear, doe kom se der wer oan. Sy sei: "Hoe is 't nou mei 't berntsje?"
Doe sei Ael tsjin har: "Ja, âlde duvel, dû dochst it."
In skoftsje letter stoar it bern.
De bolkoerrinster hat der net wer west.
Letter krigen Sjoerd en Ael wer in bern, dat krige deselde namme as 't foarige, mar dat bern stoar ek.
"Dat komt der fan," sei Ael letter, "dat ik sein ha: 'Dû alde duvel.'"

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

Een ziek kind blijkt betoverd: een heksenkrans prijkt in het kussen. Een broodverkoopster blijkt de heks. Het kindje sterft. Als de ouders een nieuwgeboren kindje dezelfde naam geven als het overleden kindje, sterft dat kindje ook. De vrouw denkt dat het komt omdat ze destijds 'oude duivel' tegen de heks heeft gezegd.

Collectie Jaarsma, verslag 366, verhaal 11 (archief MI)

8 maart 1968

Heks maakt kind (mens) ziek

Sjoerd    Sjoerd   

Ael    Ael   

Sumar    Sumar   

2013-03-01 14:46:21