Hoofdtekst
Wy hawwe us by Hinke Kaert west yn Nijebrêge. Dat wie in kaertlizter. Wy wienen mei ús fjouweren, twa pearkes. Mar wy woenen har tofiter ha. Ik wie by de faem fan myn kammeraet en myn kammeraet wie by myn faem.
Sa gongen wy dêr by har yn 'e hûs sitten.
Hinke sei al gau: "Jimme sitte net goed. Elk heart op syn plak. Jimme kinne my net forrifelje."
"Jo binne krekt fan Dútslân kom?" sei se tsjin my.
"Ja", sei 'k.
"Jo ha dêr hwat achterlitten. In âld jas en in pet yn 'e keamer."
"Ja," sei 'k, "dat wie my de muoite net wurdich om mei to nimmen."
Doe sei se tsjin Tsjitske, de faem fan myn kammeraet: "Astû aenst nei hûs ta gieste, krijst in ûngelok."
Doe't wy nei hûs ta rieden, moesten wy oer de tramtrails. Tsjitske rekke mei 't achterste fjild fan 'e fyts yn sa'n rail. De jurk wie kapot en ek in hoas, doe't se kom to fallen.
Hinke fortelde ek noch: "Ik haw in soan yn Kanada sitten. Dy skreau my noait en ik hie syn adres ek net. Doe ha 'k my sels de kaert lein om 't adres gewaer to wurden. En 'k ha 't ek foarinoar krigen. Ik ha doe nei Kanada skreaun en fiif wiken neitiid krige ik biricht fan myn soan werom. Hy hie myn brief ûntfongen, skreau er.
(het kwam mij voor dat de heer Bekkema af en toe wel eens fantaseerde. Ik heb dan ook niet alles genoteerd wat hij zei)
Sa gongen wy dêr by har yn 'e hûs sitten.
Hinke sei al gau: "Jimme sitte net goed. Elk heart op syn plak. Jimme kinne my net forrifelje."
"Jo binne krekt fan Dútslân kom?" sei se tsjin my.
"Ja", sei 'k.
"Jo ha dêr hwat achterlitten. In âld jas en in pet yn 'e keamer."
"Ja," sei 'k, "dat wie my de muoite net wurdich om mei to nimmen."
Doe sei se tsjin Tsjitske, de faem fan myn kammeraet: "Astû aenst nei hûs ta gieste, krijst in ûngelok."
Doe't wy nei hûs ta rieden, moesten wy oer de tramtrails. Tsjitske rekke mei 't achterste fjild fan 'e fyts yn sa'n rail. De jurk wie kapot en ek in hoas, doe't se kom to fallen.
Hinke fortelde ek noch: "Ik haw in soan yn Kanada sitten. Dy skreau my noait en ik hie syn adres ek net. Doe ha 'k my sels de kaert lein om 't adres gewaer to wurden. En 'k ha 't ek foarinoar krigen. Ik ha doe nei Kanada skreaun en fiif wiken neitiid krige ik biricht fan myn soan werom. Hy hie myn brief ûntfongen, skreau er.
(het kwam mij voor dat de heer Bekkema af en toe wel eens fantaseerde. Ik heb dan ook niet alles genoteerd wat hij zei)
Beschrijving
Twee stelletjes gingen eens naar Hinke Kaert, de kaartlegster. Zij gingen elk bij de verkeerde partner zitten, maar dat had Hinke meteen door. Zij wist een van hen te vertellen dat hij zijn jas en pet in Duitsland had laten liggen. Dat klopte. Tegen een van de vrouwen zei ze dat ze op de terugweg een ongeluk zou krijgen. Op de terugweg kwam de jongevrouw met haar fietswiel tussen de tramrails en viel ze. Hinke vertelde ook dat zij met het kaartleggen achter het adres van haar eigen zoon in Canada had achterhaald.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 396, verhaal 35
Commentaar
5 en 17 mei 1968
Naam Overig in Tekst
Hinke Kaert 
Hinke Kaert 
Nieuwbrugge
Nieuwbrugge
Tsjitske
Tsjitske
Naam Locatie in Tekst
Nijebrêge
Nijebrêge
Dútslân
Dútslân
Duitsland
Duitsland
Kanada
Kanada
Canada
Canada
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21