CJ039705

Yn 'e Houtigehage snieën se froeger rusken. Dêr makken se matten fan. Dy woarden dan wer útsutele. It wienen de jonges meastal dy't yn 'e nacht dy rusken ôfsnieën.
De heit hie it deis drok en moest nachts syn rêst ha. It wienen greate jonges, dy't it dienen. Op in nacht kommen dy jonges thús en seinen: "Wy doarre net mear. Der komme sokke rare lûden út in hûs wei."
Letter woarden dyselde lûden noch wer heard út dat hûs wei.
Yn dat hûs wie buorkerije. Dêr wie in fanke yn dat hûs, dat wie dêr altyd de fuotfeger. 't Wie in hiel swier kreas fanke. Mar hja wie der oer en tofolle. Sy moest dêr alles dwaen. Hja wie sechstjin jier.
Sy sieten de jouns by de tafel. Sy soenen elk in hunichbrochje ha. Doe sei de heit: "Der matte ek noch twa beesten molken wurde."
Wytske kom oerein en sei: "Dat sil ik wol even dwaen." Doe't der hwat tiid forroan wie, seinen se: "Wyts is der net, hwer soe Wyts sitte?"
Sy seagen om har hinne en sa kommen se ek yn 'e skuorre. Dêr seagen se it fanke hingjen. Hja hie har sels fan kant brocht.
Trochdat dy âldens har gewetens net suver wienen, hienen se 't útraesd.
Datselde lûd hienen dy jonges en letter ek oaren fantofoaren heard. Dat wie dus foartsjirmerij.
It wie myn patroan dy't it fanke lossnien hat. Hy hat my it hiele forhael forteld.

SINSAG 0488 - Weit-hören    SINSAG 0488 - Weit-hören   

Verschillende mensen hoorden wel eens rare geluiden uit een huis komen. Later heeft de zestienjarige dochter, die nogal slecht behandeld werd, zich in de schuur opgehangen. Toen haar ouders haar vonden, schreeuwden ze het uit. Dat was precies het geluid wat de mensen eerder gehoord hadden.

Corpus Jaarsma, verslag 397, verhaal 5

11 mei 1968

Weit-hören

Wyts    Wyts   

Houtigehage    Houtigehage   

2013-03-01 14:46:21