CJ042201

Der wenne yn 'e Boelensloane in skuonmakker, dy joech nergens om. Dy koe alhiel gjin frees. Der wienen guon, dy tochten: wy moesten him oars al ris bang ha. Doe seinen se tsjin him: "Doarstû wol in nacht allinne yn 'e tsjerke troch to bringen by in lyk?"
"Hwerom net?" sei de skuonmakker.
Doe soe dat dan oangean.
Sy dienen in levenden yn 'e kiste, mar dat wist de skuonmakker net. Hy nom syn wurk mei en in buorrel.
Hy bigong to skuonmeitsjen yn 'e nacht by in brânnende kears en kloppe wakker mei de hammer op 't lear om.
Op 't lêst bigong it him to forfelen. Doe tocht er: "Ik nim in buorrel." Hy helle de flesse foar 't ljocht en nom nou en dan in slokje.
Hy hie in fleurige dronk oer him en hy bigong to sjongen. It iene sankje nei 't oare.
Doe die deselde yn 'e kiste it lid omheech en sei: "Die zich bij een dode bevindt, moet niet zingen."
Doe krige de skuonmakker de hammer en sei: "Iemand die dood is, die moet niet spreken." En hy joech him in tik op 'e kop, dat er foargoed stil woarde.

AT 1711* - A Wood-cutter does not Fear the Dead    AT 1711* - A Wood-cutter does not Fear the Dead   

ATU 1711* - The Brave Shoemaker    ATU 1711* - The Brave Shoemaker   

Een schoenmaker sloot eens een weddenschap dat hij een nacht lang bij een dode in een kist op het kerkhof zou blijven. Wat hij niet wist was dat een levend iemand in de kist ging liggen. Hij nam zijn werk mee en een fles drank, en had het prima naar zijn zin. Hij zong er zelfs een paar liedjes bij. Toen deed degene in de kist het deksel omhoog en zei dat iemand die zich bij een dode bevindt, niet moet zingen. De schoenmaker nam zijn hamer en zei dat iemand die dood is, niet moet spreken. Hij gaf de ander een tik op zijn kop, zodat hij voorgoed stil werd.

Corpus Jaarsma, verslag 422, verhaal 1

14 juni 1968

A Wood-cutter does not Fear the Dead

2013-03-01 14:46:21