Hoofdtekst
Utgesonderd de burgemeester
Un foetganger trekt un dorpke deur, sak over't skouder an un stok, en hij komt in un herberg. Hij seit: 'Wat hè we fandaag te eten, baas?' De kastelein seit: 'Ik hew snert'. 'Nou', hij seit, 'dat is ut lekkerste dat ik lus. Bring mij mar un goed bord snert'.
En dy man eet der su heerlik fan, dat toen het-y syn eten op en hij betaalt de kastlein en hij seit: 'Nou is der gyn sterveling in ut hele laan dy dêr lekkerder eten het as ik'. Doe seit de kastelein: 'Ja, dat magge jou nyt sêgge'. Hij seit: 'Wêrom nyt? Is dat su?' De kastelein seit: 'Wij make hier altyd un útsondering foor de burgemeester. Dat staat in 'e wet. Wij sêgge altiten: Ik hew ut lekkerste eten, of ik hew ut mooiste fan dit of ut mooiste fan dat, útgesonderd de burgemeester'. De man seit: 'De burgemeester dy kan foor myn part naar de hel lope—ik hew ut lekkerste eten fan alle meensen!' De feldwachter sit der oek bij. Dy seit: 'Ja, mar dan bin' jou folges de wetten fan dit laan in overtreding en dan mut ik jou arrestere, en kom meteen mar met naar de rechter'. 'Nou, dit is wel ut toppunt', seit de man, 'wat hew ik dêr nou met noadig, hoe de burgemeester ut eten smaakt—ik beledig dy man toch nyt?' 'Dat geet niks, su binne de wetten fan dit laan'.
Hij komt dêr foor de rechter en dy wurdt de saak foorleid. De kastelein en de feldwachter as getugen, dat dy man him nyt en 'e regels fan ut laan houwe wúd; hij had ut lekkerste eten fan alles en hij had gyn útsondering maakt foor de burgemeester. Nou, afijn, de rechter seit: 'Ut is nyt un ernstige overtreding, mar wij kanne je toch nyt lope late—ut is nou één keer de wet en ik mut je dan toch feroordele tot fijfentwintig gulden boete en dan magge jou om mij wel ferder gaan en dan súd ik oek mar sorge om gau ut lean út te kommen, want jou passe hier nyt'. 'Nee', seit de reiziger, 'nou afijn, dan betaal ik dat meteen oek. Mar—ik wil dan nog wel één ding sêgge: Ik hè nog noon' groater gek sien as de rechter hier, útgesonderd de burgemeester'.
Un foetganger trekt un dorpke deur, sak over't skouder an un stok, en hij komt in un herberg. Hij seit: 'Wat hè we fandaag te eten, baas?' De kastelein seit: 'Ik hew snert'. 'Nou', hij seit, 'dat is ut lekkerste dat ik lus. Bring mij mar un goed bord snert'.
En dy man eet der su heerlik fan, dat toen het-y syn eten op en hij betaalt de kastlein en hij seit: 'Nou is der gyn sterveling in ut hele laan dy dêr lekkerder eten het as ik'. Doe seit de kastelein: 'Ja, dat magge jou nyt sêgge'. Hij seit: 'Wêrom nyt? Is dat su?' De kastelein seit: 'Wij make hier altyd un útsondering foor de burgemeester. Dat staat in 'e wet. Wij sêgge altiten: Ik hew ut lekkerste eten, of ik hew ut mooiste fan dit of ut mooiste fan dat, útgesonderd de burgemeester'. De man seit: 'De burgemeester dy kan foor myn part naar de hel lope—ik hew ut lekkerste eten fan alle meensen!' De feldwachter sit der oek bij. Dy seit: 'Ja, mar dan bin' jou folges de wetten fan dit laan in overtreding en dan mut ik jou arrestere, en kom meteen mar met naar de rechter'. 'Nou, dit is wel ut toppunt', seit de man, 'wat hew ik dêr nou met noadig, hoe de burgemeester ut eten smaakt—ik beledig dy man toch nyt?' 'Dat geet niks, su binne de wetten fan dit laan'.
Hij komt dêr foor de rechter en dy wurdt de saak foorleid. De kastelein en de feldwachter as getugen, dat dy man him nyt en 'e regels fan ut laan houwe wúd; hij had ut lekkerste eten fan alles en hij had gyn útsondering maakt foor de burgemeester. Nou, afijn, de rechter seit: 'Ut is nyt un ernstige overtreding, mar wij kanne je toch nyt lope late—ut is nou één keer de wet en ik mut je dan toch feroordele tot fijfentwintig gulden boete en dan magge jou om mij wel ferder gaan en dan súd ik oek mar sorge om gau ut lean út te kommen, want jou passe hier nyt'. 'Nee', seit de reiziger, 'nou afijn, dan betaal ik dat meteen oek. Mar—ik wil dan nog wel één ding sêgge: Ik hè nog noon' groater gek sien as de rechter hier, útgesonderd de burgemeester'.
Beschrijving
Een wandelaar trekt een dorp door met een zak over de schouder en hij komt in een herberg. Als hij hoort dat er vandaag snert is, bestelt hij meteen. Na afloop zegt hij dat hij nog nooit zo lekker heeft gegeten en niemand kan hem overtreffen. De kastelein wijst hem er echter op dat er voor de burgemeester een uitzondering wordt gemaakt volgens de wet van dat land. De wandelaar heeft hier lak aan en komt voor de rechter die hem veroordeelt tot een boete van 25 gulden en hem aanraadt het land zo snel mogelijk te verlaten. Ten slotte zegt de man dat hij nog nooit een grotere gek heeft gezien als de rechter, uitgezonderd de burgemeester.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske Folksferhalen. Baarn (etc.) 1979, p.414
Commentaar
14 december 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20