CJ049917

Myn heit moest ris op in kear lammesturtsjes barre fan Wopke Gerrems de Vries, in boer. Heit dêr hinne op in joun, kofjedrinke, lang prate, doe der wer wei, de gemeentewei lâns. Doe in ein modderwei, en sa troch 't mienskar.
Doe stie er foar in wringe. Doe't er oan 'e wringe ta wie, tocht er: "Jonge, dêr is brân yn 'e ien en twintich mêd by de sleat. Hoe kin dat?" Dêr stienen greate turfhopen. Dy stienen yn 'e brân.
Mar de oare deis stienen dy turfhopen der noch. Se hienen dus yn werklikheit net yn 'e brân stien. Mar heit hie se brânnen sjoen.
Heit en myn âldste broer hienen dêr twahûndert foer reid lizzen. Dat reid moest boun wurde, mar heit woe dêr net hinne to binen. Hwant hy tochte, as dy hopen turf ris yn 'e brân reitsje, krije wy de skuld, as wy dêr oan 't wurk binne. Dat hy gong oan 't gropjen de kant nei Earnewâld út.
In dei of hwat letter stienen de turfhopen echt yn 'e brân. Heit hie 't fan tofoaren sjoen.

SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes    SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes   

Een man ziet een stel turfhopen in de brand staan. De volgende dag staan de turfhopen er nog. Het is een voorgezicht: een poosje later brandt het turf echt.

Collectie Jaarsma, verslag 499, verhaal 17 (archief Meertens Instituut)

11 november 1968

Vorzeichen eines Brandes

Wopke Gerrems de Vries    Wopke Gerrems de Vries   

Earnewâld    Earnewâld   

2013-03-01 14:46:21