CJ050610

De duvel fan Earnewâld soe ris op redens nei Warten ta. Doe't er op 'e Lange Sleatten wie ried er yn in wek. Mar hy hie sa'n faert, dat syn holle waerd troch de skerpe kant fan 't iis ôfsnien fan 'e romp.
De holle glide oer 't iis fierder en de romp ûnder iis.
Sy koenen 't krekt lykhâlde en doe't se wer oan in wek tawienen wie 't halt - de kop wer op 'e romp.
It frear sa fûl, dat hy woarde hielendal hurd fan it iis. Yn Warten gong er in herberch yn, mar doe't de kastlein seach dat er sa hurd wie fan 'e froast naem er him mei nei de bakkerij ta dêr't de oven fûl brânde.
Mar doe bigong it iis to tijen en doe seach de bakker dat him de kop samar fan 'e romp tûmele.
Doe't de bakker de holle op 'e flier roljen seach, waerd er deabinaud en hy rôp: "Wy ha de duvel hjir!"

VDK 1970* - Afgesneden hoofd vriest weer vast aan de romp    VDK 1970* - Afgesneden hoofd vriest weer vast aan de romp   

De duivel van Earnewoude schaatst met grote vaart in een wak. Zijn snelheid is zo groot, dat zijn hoofd door de scherpe kant van het ijs van zijn romp afgesneden wordt. Het hoofd schiet verder over het ijs; het lichaam onder het ijs. Als het hoofd en de romp tegelijk bij een volgend wak komen, vriezen ze direct weer aan elkaar vast. Om te ontdooien, neemt de duivel plaats bij de oven van de bakkerij. Als de bakker het hoofd van het lichaam ziet tuimelen, begint hij doodsbenauwd te schreeuwen dat de duivel bij hem in de bakkerij is.

Collectie Jaarsma, verslag 506, verhaal 10 (archief Meertens Instituut)

5 oktober 1968

Afgesneden hoofd vriest weer vast aan de romp

Lange Sleatten    Lange Sleatten   

Earnewâld    Earnewâld   

Warten    Warten   

2013-03-01 14:46:21