Hoofdtekst
Jierren letter wienen ik en myn broer us yn Kûkherne. Wy soenen dêr in stik lân meane. Dat wie tichte by 't hûs dêr't dat wiif wenne dat doe in boskje fodden wie.
It wie moai gers, mar der roan in paed troch, dêr wie 't alhiel plat trape. It wie skande fan 't gers.
Ik sei tsjin myn broer: "Dat hat dat âld-wiif dien. As ik har hjir seach, dan sloech ik har fuort de poaten ôf."
Noch gjin fiif minuten letter, dêr stie se foar ús.
Mar doe seinen wy neat. Wy wienen skruten. Hja wist krekt hwat wy sein hienen.
It wie moai gers, mar der roan in paed troch, dêr wie 't alhiel plat trape. It wie skande fan 't gers.
Ik sei tsjin myn broer: "Dat hat dat âld-wiif dien. As ik har hjir seach, dan sloech ik har fuort de poaten ôf."
Noch gjin fiif minuten letter, dêr stie se foar ús.
Mar doe seinen wy neat. Wy wienen skruten. Hja wist krekt hwat wy sein hienen.
Beschrijving
Een oude vrouw - een vermeende heks - heeft gers platgetrapt op het land. Een stoere kerel verklaart woedend 'haar poten eraf te slaan', als hij haar onder ogen krijgt. Prompt verschijnt het vrouwtje. De kerel - banggeworden - doet niets.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 521, verhaal 2 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
7 oktober 1968
Naam Locatie in Tekst
Kûkherne 
Kûkherne 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21