CJ053804

Der wienen us in mantsje en in wyfke, en dy wennen yn in tonne.
Op in kear gong it mantsje to fiskjen.
Hy fangde in fiskje.
"Ast my wer yn 't wetter smytste," sei 't fiskje, "meist trije winsken dwaen."
Doe smiet it mantsje it fiskje wer yn sé.
"Hwat sille wy winskje?" sei 't mantsje tsjin 't wyfke.
"Mast sizze, dat wy in hûs ha wolle", sei 't wyfke.
It mantsje nei sé ta. Hy rôp it fiskje en hy winske in moai hûs.
It fiskje sei: "It stiet der al, gean mar werom."
Doe stie dêr in hiel moai hûs.
Mar 't wyfke wie net tofreden. Sy sei: der matte ek meubels yn it hûs, oars ha wy der noch neat oan.
Doe gong it mantsje wer nei de sékant ta en rôp it fiskje. En hy winske moaije meubels.
It fiskje sei: "De meubels steane der al, gean mar werom.
Mar doe wie 't wyfke nòch net tofreden.
Sy sei: "Wy ha noch ien winsk en dy sil 'k my net ûntkomme litte." Sy sei tsjin 't mantsje: "Gean nei 't fiskje ta en siz dat ik de sinne en de moanne opkomme litte wol, krekt as ús leaven Hear."
Doe gong it mantsje wer nei de sékant ta en rôp it fiskje. Mar doe't er sei hwat syn wyfke winske, woarde 't fiskje o sa lulk en it sei:
"Mastû rinne, mastû ronne,
dyn wiif sit wer yn 'e tonne."
Dat sei de fisk tsjin 't mantsje.
Doe't er thúskaem wie 't hûs fuort en it wyfke siet wer yn 'e tonne.

AT 0555 - The Fisher and his Wife    AT 0555 - The Fisher and his Wife   

ATU 0555 - The Fisherman and his Wife.    ATU 0555 - The Fisherman and his Wife.   

VDK 0555 - The Fisher and his Wife    VDK 0555 - The Fisher and his Wife   

Er waren eens een arm mannetje en vrouwtje die in een ton leefden. Als de man eens uit vissen gaat, vangt hij een visje. Het visje stelt voor dat de man drie wensen mag doen, als hij hem weer vrij zal laten. De visser stemt toe en wenst – op aanraden van zijn vrouw – een nieuw huis. Het visje verzekert de man dat de wens vervuld is: het huis zou er al staan. Als het mannetje thuiskomt, staat er een prachtig huis. Zijn ontevreden vrouw stuurt de man uit voor de tweede wens: er moet ook huisraad komen. Ook deze keer komt de wens uit. Het vrouwtje is echter nog niet tevreden en doet haar derde wens: ze wil de zon en de maan laten opkomen, zoals alleen Onze Lieve Heer dat kan. Het visje ontsteekt hierop in hevige woede en bestraft de hoogmoedigheid van de begerige vrouw met de woorden: 'Je kan rennen wat je wilt, maar je vrouw zit weer in de ton'. Als de visser thuiskomt is het mooie huis verdwenen en woont zijn vrouw weer in de ton.

Collectie Jaarsma, verslag 538, verhaal 4 (archief MI)

8 december 1968

The Fisher and his Wife

2013-03-01 14:46:21