Hoofdtekst
In Rithem (Zeeland) woonde een boerinnetje, dat erg op geld gesteld was. Ze melkte de koeien en verkocht de melk. Op een dag ging zij er een beetje water bij doen uit de put en later een beetje meer en nog een beetje meer, want zij wou zo graag een paar gouden strikken aan de krullen van haar kap hebben.
Op een gegeven moment had ze genoeg geld en ze ging naar de stad en ze ging die strikken kopen.
Om het nog eens te bekijken, hoe mooi het wel was ging ze naar de put waar ze het water voor de melk uit gehaald had.
Ze boog haar hoofd voorover om haar spiegelbeeld te zien. Ze wou zien hoe mooi het wel leek. En toen vielen bij dat vooroverbuigen de beide strikken in het water.
Ze heeft ze nooit teruggezien.
Op een gegeven moment had ze genoeg geld en ze ging naar de stad en ze ging die strikken kopen.
Om het nog eens te bekijken, hoe mooi het wel was ging ze naar de put waar ze het water voor de melk uit gehaald had.
Ze boog haar hoofd voorover om haar spiegelbeeld te zien. Ze wou zien hoe mooi het wel leek. En toen vielen bij dat vooroverbuigen de beide strikken in het water.
Ze heeft ze nooit teruggezien.
Beschrijving
Een boerinnetje dat erg op geld gesteld is, doet als melkverkoopster vaak water bij de melk omdat ze gouden strikken wil aanschaffen voor zichzelf. Als ze genoeg geld heeft vergaard om de strikken te kopen, vertrekt ze naar de stad. Als ze haar spiegelbeeld - compleet met nieuwe strikken - in het water van de put probeert te bekijken, vallen de beide strikken in het water.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 539, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
31 december 1968
Naam Overig in Tekst
Rithem   
Naam Locatie in Tekst
Zeeland   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
