Hoofdtekst
Der wienen poepen by de boer yn 't wurk. Dy krigen dêr spek.
De iene poep hiet Bartele. Dy krige sa'n lêst fan 't spek, doe't er oan 't meanen wie, dat hy moest hyltyd út 'e broek.
Op 't lêst steurde hy him der net mear oan en meande troch. Hy meande en jarre tagelyk.
De boer dy't it seach, sei tsjin Bartele syn kammeraet:
"Bartele maakt het bruin, dy jarret oer de sleat hinne."
De iene poep hiet Bartele. Dy krige sa'n lêst fan 't spek, doe't er oan 't meanen wie, dat hy moest hyltyd út 'e broek.
Op 't lêst steurde hy him der net mear oan en meande troch. Hy meande en jarre tagelyk.
De boer dy't it seach, sei tsjin Bartele syn kammeraet:
"Bartele maakt het bruin, dy jarret oer de sleat hinne."
Beschrijving
Een Duitse hannekemaaier - ook wel 'poep' geheten - krijgt ongelooflijke last van zijn buik van spek die hij van de boer gekregen heeft. De maaier moet er de hele tijd van poepen. Op het laatst is het zó erg, dat hij al poepend staat te maaien.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 542, verhaal 5 (archief MI)
Commentaar
16 december 1968
Naam Overig in Tekst
Bartele 
Bartele 
Duitse
Duitse
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21