Hoofdtekst
Der wienen us in pear mannen oan 't slatten. Doe hearden se sjongen. Dêr wienen twa froulju oanfarren kom yn in boatsje. Prachtich-moai hienen dy song.
Doe't se by de wâl wienen, forburgen se har boatsje yn 'e reiden en sy gongen fierder, al mar sjongende.
Mar de mannen hellen gau it boatsje dêr wei en brochten it op in oar plak.
Doe't de twa froulju werom kommen, sochten se alles ôf om it boatsje. It wie nergens to finen.
Doe kommen se by dy twa mannen. Sy biloofden de mannen safolle sinten, as dy har it boatsje werjoegen.
Doe hellen de mannen it boatsje op en koenen se wer farre.
De iene fan dy froulju wie in winkelfrou.
Sy ha wurd hâlden. Sy ha dy mannen de sinten earlik tastjûrd.
Doe't se by de wâl wienen, forburgen se har boatsje yn 'e reiden en sy gongen fierder, al mar sjongende.
Mar de mannen hellen gau it boatsje dêr wei en brochten it op in oar plak.
Doe't de twa froulju werom kommen, sochten se alles ôf om it boatsje. It wie nergens to finen.
Doe kommen se by dy twa mannen. Sy biloofden de mannen safolle sinten, as dy har it boatsje werjoegen.
Doe hellen de mannen it boatsje op en koenen se wer farre.
De iene fan dy froulju wie in winkelfrou.
Sy ha wurd hâlden. Sy ha dy mannen de sinten earlik tastjûrd.
Beschrijving
Een stel mannen ziet een tweetal zingende vrouwen aankomen in een bootje. De vrouwen verbergen hun bootje tussen het riet en lopen - al zingende - verder. De mannen verstoppen daarop stiekem het bootje. De vrouwen beloven de mannen een heleboel geld, als ze het bootje terugbrengen. De mannen gaan akkoord. De vrouwen hebben woord gehouden: de mannen hebben hun geld ontvangen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 544, verhaal 8 (archief MI)
Commentaar
18 november 1968
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21