Hoofdtekst
Greate Jasper (= J. Veenstra) hie in synwetterbult op 'e holle sitten. Hy hie allegearre jonges (ien wie in wjerwolf).
it gong dêr by Jasper en dy snein-to-moarns altyd op in pikjesjitten.
Snein-to-middagen dan plichte Jasper altyd to kaertspyljen. Dan forlear hy hast altyd.
Op in snein-to-joun, doe't er nei hûs ta gong, sei er by himsels: "Nou woe 'k foar den duvel dan wol, dat ik ek us in kear woun."
Hy soe ûnder 'e doar troch, doe't er thúskom - mar dy doarkes fan 'e spitketen wienen tige leech - doe stompte er him oan 'e bult. Dêr kom synwetter út - dy bult rekke der njonkenlytsen hielendal ôf.
Nei dy tiid woan hy altyd. Mar hy hie de duvel ta maet krigen.
it gong dêr by Jasper en dy snein-to-moarns altyd op in pikjesjitten.
Snein-to-middagen dan plichte Jasper altyd to kaertspyljen. Dan forlear hy hast altyd.
Op in snein-to-joun, doe't er nei hûs ta gong, sei er by himsels: "Nou woe 'k foar den duvel dan wol, dat ik ek us in kear woun."
Hy soe ûnder 'e doar troch, doe't er thúskom - mar dy doarkes fan 'e spitketen wienen tige leech - doe stompte er him oan 'e bult. Dêr kom synwetter út - dy bult rekke der njonkenlytsen hielendal ôf.
Nei dy tiid woan hy altyd. Mar hy hie de duvel ta maet krigen.
Beschrijving
Een man roept de duivel aan omdat hij wel eens wil winnen met kaartspelen. Sinds die tijd wint hij steeds.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 571, verhaal 1
Commentaar
22 januari 1969
Naam Overig in Tekst
Greate Jasper 
Greate Jasper 
J. Veenstra
J. Veenstra
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21