CJ057111

In slangekoaning kin fluitsje.
Hjir yn Driemunt leit it Koarige. Dat heart by de van der Kooi's plaetsen. Dêr wie froeger in drintehok.
Der wie in skieppehoeder, dy paste op 'e drinten. Dat wie ien fan 'e Grinzer Pein.
De skiep foarmen ien greate kudde altyd, mar op in kear wienen se ynienen útinoarren roan. Yn 'e midden fan 'e kudde kom in rûm plak. De hoeder kom der by om de skiep wer byelkoar to krijen, mar dat plak bleau dêr. Doe hy nei dat plak ta to sjen. It wienen allegear slangen. Ien wie der by dy wie giel, dy hie in kroantsje op 'e kop. Dat wie de slangekoaning.
Doe sloech de hoeder mei de lange stok op 'e slangen. It hie wimele fan 'e slangen.
Doe wie de giele slange bigoun to fluitsjen, hy hie de sturt yn 'e bek krigen en sa wie it as in hoepel op 'e dyk oan gien.
De oare slangen wienen doe ek yn in omsjoch fuort west.

SINSAG 1351 - Die Krone des Schlangenkönigs.    SINSAG 1351 - Die Krone des Schlangenkönigs.   

Een slangenkoning kan fluiten. Een schapenhoeder zag eens al zijn schapen uit elkaar vliegen. In de ruimte die daardoor ontstond, zag de hoeder allemaal slangen. Een van de slangen had een geel kroontje op, dat was de slangenkoning. De herder sloeg toen met zijn stok op de slangen. Toen was de gele slang begonnen te fluiten. Alle slangen namen hun staart in hun bek, en gingen zo als een hoepel op de dijk af.

Corpus Jaarsma, verslag 571, verhaal 11

22 januari 1969

Die Krone des Schlangenkönigs.

Driemunt    Driemunt   

van der Kooi    van der Kooi   

Grinzer Pein    Grinzer Pein   

Koarige    Koarige   

2013-03-01 14:46:21