Hoofdtekst
Jan Hepkes kom us op in kear fan Ljouwert ôf op 'e fyts. "Ik kin goed fytse", sei er. "Mar 'k seach achterom. Doe kom der in dikke bui oansetten. Ik sei tsjin mysels: - Boeke, soest it noch rêdde kinne? - De loften woarden àl swarter oan.
Ikke traepje. - Né jonge, sei 'k, rêdst it net op. Noch mear, noch hurder! - De bui wie oan my ta. Ik hearde it reinen. Noch hurder - sei 'k. Ik gong as 't spoar.
Ik bin op 't Fean oankom krekt sa droech as in koark, allinne de achterste potskerm wie in bytsje wiet.
Doe't ik de kruk fan 'e doar beet hie, bigong it to spielen."
Ikke traepje. - Né jonge, sei 'k, rêdst it net op. Noch mear, noch hurder! - De bui wie oan my ta. Ik hearde it reinen. Noch hurder - sei 'k. Ik gong as 't spoar.
Ik bin op 't Fean oankom krekt sa droech as in koark, allinne de achterste potskerm wie in bytsje wiet.
Doe't ik de kruk fan 'e doar beet hie, bigong it to spielen."
Onderwerp
VDK 1967* - De bui voorgebleven   
Beschrijving
Jan Hepkes fietst een keer van Ljouwert als er een bui aankomt en de lucht zwart wordt. Hij fietst steeds harden en hoort het regenen achter zich. Hij komt droog aan in Heerenveen en als hij de deurkruk vastheeft begint het te regenen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 604, verhaal 15
Commentaar
8 maart 1969
De bui voorgebleven
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes   
Naam Locatie in Tekst
Heerenveen   
Ljouwert   
Leeuwarden   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
