kul100 - Van haarteuten en andere kooplui (3: Grardje van de Meerendonk)

Een van de mensen die de kunst van het mollen vangen verstond, was Grardje van de Meerendonk. "'t Waar 'n klêin mênneke, die op Kasteren woonde en 'n rond köpke hâ. Grardje hâ'g't gruwelijk op mollen. 's Zondaags 's mêrgens, ês 't rauw weer waar en ôk 's wêrkendaags tegen twêlf ure, ês 't wêijde, gonk ie dik te veld. Zaag-ie'nen molshoop, waorin 'n mol dubde en mi de grond wê skudde, dan viet Grardje z'n skup en sloop er op z'n sokken, ês 't nie te nat waar en tegen de wêind in ês 't wêijde, zuutjes hinnen. Bè d'n hoop bleef ie staon. Hil stil bleef ie staon. Gin man kos h'm heuren. Es ie docht, de mol zit hôg genôg dan staak-ie hil nippig z'n skup in de molshoop, krêk aachter de mol z'n kuntje en wipperde de mol er ûit", zei Kulhannes.
Zo ving Grardje d'n ene mol na de andere. Thuis of onderweg, als de mollen nog warm waren en zich het beste lieten stropen, vilde hij de gevangen mollen. Het vel van de mol timmerde hij strak met enkele klompspijkers vast op 'n vierkantig plankske. Op elke hoek van het plankske sloeg hij 'n spijkertje. Zo konden de mollenvellen drogen, totdat ze door Grardje aan deze of gene opkoper verkocht werden.

Grardje van de Meerendonk verstond de kunst van het mollen vangen.

Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992,

voor 1992

Grardje van de Meerendonk    Grardje van de Meerendonk   

Kulhannes    Kulhannes   

Kasteren    Kasteren   

2013-03-01 14:46:20