Hoofdtekst
Meulenaar is een korendief.
Dit 's een ghemeen spreeck woort, en gelijck 't geen elck een siet, gemeenlick de waerheyt is, soo isser oock al vry wat aen. En waerom doch souden de Oyevaers so wel niet op de Meulens als andere hooghte nistelen, ten ware sy bevreest waren dat de Mulder haer jongen steelen sou. Een van drie consoort had het soo grof ghemaeckt, dat hy van den Heer; onder wiens Commande hy stondt (als niet alleen hem, maer ook de heele gemeente, dapper bestoolen hebbende) veroordeelt wiert, op een dubbele Leer een stuck weeghs na den Hemel te klimmen, maer onder-weghen onder een dwarshout an dat looser kruyt, daer Uilenspiegels Vader en Beste-vader aen ghestickt was, te blyven hangen. 't Vonnis was ghevelt, de Mulder wierdt ter executie ghevoert, stont op den Leer ghereedt, om dien lustigen sprongh te doen. Als de Heer tot hem riep, dat, wijl hy de doot voor ooghen sagh, en de Meulen van Meester onversien was, hy hem, wijl de Meulenaers hem alle bekent waren, jemandt recommandeeren sou, die hy de Meulen vryelijck sonder vreese van dievery mocht vertrouwen. By den doodt die ick teghenwoordigh te lijden, sta ick weeter niet eenen, sey den [p. 114] Mulder, jae dat mijn Heer selfs een Meulenaer was, ick souder hem niet vry van kennen. Het heught my, dat ick een Brillen-kramer was, en my met Brillen slijpen erneerde, maer wijl dat Ambacht soo slecht wierdt (vermidts de Groote malkanderen door de vingheren sien, om aen den kleynen selfs Brillen te verkoopen) heb ick my onderwonden, dit Ambacht te leeren, hopende mede van mijn mede-mackers door de vingeren gesien te worden, maer het blijkt aen my waer te zijn, datmen de kleyne Dieven hanght, en de groote loopen laet, jae dat de groote Visschen de kleyne selfs op eeten. Den Heer dese Over geestige antwoorde hoorende, en overtuyght zijnde, dat hy selfs hoe wel geen Meel-dief, maer wel een Geel-dief was, sey: wijl ghy my dan gheen Meulenaer vry van dievery te recommanderen weet, soo komt of, bekleedt uw' voorigh Ampt, maer siet het voortaen schappelijcker te maken. Maer ick meen, hy hem beterde, als de jonge Wolven, of scharre-bier op den tap.
EYNDE.
Dit 's een ghemeen spreeck woort, en gelijck 't geen elck een siet, gemeenlick de waerheyt is, soo isser oock al vry wat aen. En waerom doch souden de Oyevaers so wel niet op de Meulens als andere hooghte nistelen, ten ware sy bevreest waren dat de Mulder haer jongen steelen sou. Een van drie consoort had het soo grof ghemaeckt, dat hy van den Heer; onder wiens Commande hy stondt (als niet alleen hem, maer ook de heele gemeente, dapper bestoolen hebbende) veroordeelt wiert, op een dubbele Leer een stuck weeghs na den Hemel te klimmen, maer onder-weghen onder een dwarshout an dat looser kruyt, daer Uilenspiegels Vader en Beste-vader aen ghestickt was, te blyven hangen. 't Vonnis was ghevelt, de Mulder wierdt ter executie ghevoert, stont op den Leer ghereedt, om dien lustigen sprongh te doen. Als de Heer tot hem riep, dat, wijl hy de doot voor ooghen sagh, en de Meulen van Meester onversien was, hy hem, wijl de Meulenaers hem alle bekent waren, jemandt recommandeeren sou, die hy de Meulen vryelijck sonder vreese van dievery mocht vertrouwen. By den doodt die ick teghenwoordigh te lijden, sta ick weeter niet eenen, sey den [p. 114] Mulder, jae dat mijn Heer selfs een Meulenaer was, ick souder hem niet vry van kennen. Het heught my, dat ick een Brillen-kramer was, en my met Brillen slijpen erneerde, maer wijl dat Ambacht soo slecht wierdt (vermidts de Groote malkanderen door de vingheren sien, om aen den kleynen selfs Brillen te verkoopen) heb ick my onderwonden, dit Ambacht te leeren, hopende mede van mijn mede-mackers door de vingeren gesien te worden, maer het blijkt aen my waer te zijn, datmen de kleyne Dieven hanght, en de groote loopen laet, jae dat de groote Visschen de kleyne selfs op eeten. Den Heer dese Over geestige antwoorde hoorende, en overtuyght zijnde, dat hy selfs hoe wel geen Meel-dief, maer wel een Geel-dief was, sey: wijl ghy my dan gheen Meulenaer vry van dievery te recommanderen weet, soo komt of, bekleedt uw' voorigh Ampt, maer siet het voortaen schappelijcker te maken. Maer ick meen, hy hem beterde, als de jonge Wolven, of scharre-bier op den tap.
EYNDE.
Onderwerp
ATU 1853 - Anecdotes about Millers. 
ATU 1853 - Anecdotes about Millers. 
Beschrijving
Een molenaar steelt van het koren en wordt uiteindelijk tot de galg veroordeeld. Als hij op de ladder van de galg staat, vraagt zijn meester wie hij kan aanbevelen: het moet een eerlijke molenaar zijn, die niet steelt. De molenaar legt uit, dat er geen eerlijke molenaars bestaan, zomin als er grote heren bestaan die niet stelen van de armen. De meester ziet in dat dit een waar woord is, en zegt dat de molenaar dan zelf zijn beroep maar weer moet uitoefenen. Feit is, dat de molenaar zijn leven niet betert.
Bron
Jan Pietersz. Meerhuysen, De geest van Jan Tamboer of Uytgeleeze stoffe voor de klucht-lievende ionckheydt, Amsterdam, 1659, drie delen
Commentaar
1659
Naam Overig in Tekst
Uilenspiegel
Uilenspiegel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22