Hoofdtekst
De altaarsteen.
Bij de restauratie heeft men de altaarsteen (dus die op het koor, op het altaar aan de oostkant van de kerk heeft gelegen) teruggevonden op een heel vreemde plaats. U moet zich voorstellen dat het een loodzware steen was, bijna twee meter lang en laat ik zeggen 70 of 50, vrij smal, centimeter breed, heel dik, ... men kon aan de onderkant, ... de, 't lag op z'n kop, de kruis zien waarmee dus die steen gewijd was en getekend was waardoor hij inderdaad als altaarsteen herkend kon worden. Nou, die steen ... je zou je voorstellen dat als men die eruit haalt, die legt men op het kerkhof ergens bij andere stenen op zijn kop, maar nee, die is helemaal gesleept van 't uiterst oostkant van de kerk naar de helemaal westkant en die lag ... die werd gevonden op z'n kop voor de ingang van de toren. De toren heeft oorspronkelijk geen ingang gehad, later heeft men daar een deur in gebroken en de onderkant, daarboven was een koepelgewelf, maar daar kun je alleen nog maar de moeten van zien, ... er is een tijd geweest waarin ... dus de, 't onderste deel van de toren als gevangenis werd gebruikt. Dus wat moet je je dan voorstellen, dat de gevangenen, de ter dood veroordeelden, moesten hun voet zetten op de altaarsteen. Nou kan het toevallig zijn, maar voor mij is het altijd indrukwekkend geweest, de gedachte dat het zo zou kunnen zijn dat de ... tegenstellingen tussen reformatie en de oude katholieke kerk zo heftig, zo verschrikkelijk waren dat men met die altaarsteen, waar ... die men beschouwde als een plek waar toverij en bijgelovigheid en dergelijke op gepleegd werd, maar niet zomaar even ergens neerlegde, maar op een plek ... waar die ... de grootste ... verschrikkelijke vernedering zou onder ... zou kunnen ondergaan, dat is de ter dood veroordeelden daar hun voet op zetten. Ik weet niet of dit enige ... zin heeft dit te denken, maar ... je zou het je kunnen voorstellen wij in een tijd van omgaan met elkaar, kerken om elkaar. We moeten ons ook kunnen indenken, dat die toestand wat ik zeg in de ... rondom 1600 of wanneer was 't, zo verschrikkelijk anders was en vreemd was. Waar die nou ligt weet ik niet precies, hij ligt daar niet meer. Waarschijnlijk hebben ze hem een plaats gegeven in het koor, maar niet meer op de oorspronkelijke plaats. Ik hoop dat altijd nog eens na te gaan.
Bij de restauratie heeft men de altaarsteen (dus die op het koor, op het altaar aan de oostkant van de kerk heeft gelegen) teruggevonden op een heel vreemde plaats. U moet zich voorstellen dat het een loodzware steen was, bijna twee meter lang en laat ik zeggen 70 of 50, vrij smal, centimeter breed, heel dik, ... men kon aan de onderkant, ... de, 't lag op z'n kop, de kruis zien waarmee dus die steen gewijd was en getekend was waardoor hij inderdaad als altaarsteen herkend kon worden. Nou, die steen ... je zou je voorstellen dat als men die eruit haalt, die legt men op het kerkhof ergens bij andere stenen op zijn kop, maar nee, die is helemaal gesleept van 't uiterst oostkant van de kerk naar de helemaal westkant en die lag ... die werd gevonden op z'n kop voor de ingang van de toren. De toren heeft oorspronkelijk geen ingang gehad, later heeft men daar een deur in gebroken en de onderkant, daarboven was een koepelgewelf, maar daar kun je alleen nog maar de moeten van zien, ... er is een tijd geweest waarin ... dus de, 't onderste deel van de toren als gevangenis werd gebruikt. Dus wat moet je je dan voorstellen, dat de gevangenen, de ter dood veroordeelden, moesten hun voet zetten op de altaarsteen. Nou kan het toevallig zijn, maar voor mij is het altijd indrukwekkend geweest, de gedachte dat het zo zou kunnen zijn dat de ... tegenstellingen tussen reformatie en de oude katholieke kerk zo heftig, zo verschrikkelijk waren dat men met die altaarsteen, waar ... die men beschouwde als een plek waar toverij en bijgelovigheid en dergelijke op gepleegd werd, maar niet zomaar even ergens neerlegde, maar op een plek ... waar die ... de grootste ... verschrikkelijke vernedering zou onder ... zou kunnen ondergaan, dat is de ter dood veroordeelden daar hun voet op zetten. Ik weet niet of dit enige ... zin heeft dit te denken, maar ... je zou het je kunnen voorstellen wij in een tijd van omgaan met elkaar, kerken om elkaar. We moeten ons ook kunnen indenken, dat die toestand wat ik zeg in de ... rondom 1600 of wanneer was 't, zo verschrikkelijk anders was en vreemd was. Waar die nou ligt weet ik niet precies, hij ligt daar niet meer. Waarschijnlijk hebben ze hem een plaats gegeven in het koor, maar niet meer op de oorspronkelijke plaats. Ik hoop dat altijd nog eens na te gaan.
Beschrijving
De altaarsteen is tijdens de restauratie op een vreemde plek teruggevonden, nl. voor de deur van de toren waar vroeger de gevangenis was.
Bron
bandopname augustus 2001
Commentaar
augustus 2001
De verhalen spelen in Kantens (Groningen) en omgeving in de periode 1950-1958.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21