Hoofdtekst
Ien fan ús famylje wenne op 'e Stûken yn 'e Harkema. As er jouns let fan 'e boer kom, kom er altyd in âld minske foarby, dy't er 'goeijen dag' sei. Dat minske wie o sa skjin, hja fage altyd op it paedtsje en 't hiem om mei de biezem.
Op in joun kom hy dêr wer lâns. 't Wie tige let woarn by de boer. 't Ald-minske wie al fjouwer maenden dea. Doe hied er klear 't âld-minske dêr stean sjoen op it hiem. 't Wie ljochtmoanne-waer en sa helder as by dei. Hja hie dêr op har paedtsje stien en leunde op 'e biezem.
Op in joun kom hy dêr wer lâns. 't Wie tige let woarn by de boer. 't Ald-minske wie al fjouwer maenden dea. Doe hied er klear 't âld-minske dêr stean sjoen op it hiem. 't Wie ljochtmoanne-waer en sa helder as by dei. Hja hie dêr op har paedtsje stien en leunde op 'e biezem.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Iemand woont in Harkema en als hij 's laat van de boer komt, ontmoet hij altijd een oud vrouwtje op het pad die hij gedag zegt. Ze veegt altijd het paadje en het erf met een bezem. Op een avond met volle maan ziet hij het vrouwtje steunend op de bezem weer op het erf staan, hoewel ze al vier maanden dood is.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 620, verhaal 11
Commentaar
15 maart 1969
Andere Tote spuken
Naam Locatie in Tekst
Harkema
Harkema
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21