Hoofdtekst
Der wie in boer, dy hie sinten liend fan 'e pastoar.
De pastoar kom by him en sei: "Ik wol myn jild wol ris ha."
"Ja," sei de boer, "'t is my bot yn 'e wei; ik wol graech lyk wêze, mar ik ha de sinten op it stuit net."
"Ik kin se oars wòl brûke", sei de pastoar.
"Ja, dat wol 'k graech leauwe", sei de boer. "Mar wit jo hwat? Ik haw in idé. Ik kin jo moarn bitelje, as jo hjir komme en jo dogge my alle dingen nei. Dogge jo alles hwat ik doch, dan sil ik jo moarn bitelje. Dogge jo dat net, dan bin ik frij fan biteljen. Nimme jo dat oan?"
"Ja, dat is my goed", sei de pastoar.
De oare moarns komt de pastoar by de boer.
Sy biseagen alles. De pastoar die krekt alles hwat de boer die.
Doe sei de boer ynienen: "Nou kin ik noch hwat, hwat jo net kinne."
De boer hie tsjin 'e frou sein: "Nou mastû nei de oare keamer gean en dy alhiel neaken útklaeije. Dan kinst fêst in stik jild fortsjinje."
De pastoar gong mei de boer nei de keamer, dêr't de neakene frou stie. Doe sei de boer tsjin him: "Nou kin ik him wol om 'e finger wine, hwant ik bin 't wol wend, mar dat kinne jo net."
De pastoar kom by him en sei: "Ik wol myn jild wol ris ha."
"Ja," sei de boer, "'t is my bot yn 'e wei; ik wol graech lyk wêze, mar ik ha de sinten op it stuit net."
"Ik kin se oars wòl brûke", sei de pastoar.
"Ja, dat wol 'k graech leauwe", sei de boer. "Mar wit jo hwat? Ik haw in idé. Ik kin jo moarn bitelje, as jo hjir komme en jo dogge my alle dingen nei. Dogge jo alles hwat ik doch, dan sil ik jo moarn bitelje. Dogge jo dat net, dan bin ik frij fan biteljen. Nimme jo dat oan?"
"Ja, dat is my goed", sei de pastoar.
De oare moarns komt de pastoar by de boer.
Sy biseagen alles. De pastoar die krekt alles hwat de boer die.
Doe sei de boer ynienen: "Nou kin ik noch hwat, hwat jo net kinne."
De boer hie tsjin 'e frou sein: "Nou mastû nei de oare keamer gean en dy alhiel neaken útklaeije. Dan kinst fêst in stik jild fortsjinje."
De pastoar gong mei de boer nei de keamer, dêr't de neakene frou stie. Doe sei de boer tsjin him: "Nou kin ik him wol om 'e finger wine, hwant ik bin 't wol wend, mar dat kinne jo net."
Beschrijving
Een pastoor wilde graag zijn geleende geld van de boer terug. De boer zei dat als de pastoor alles na zou doen, wat hij deed, hij zijn geld zou krijgen. Als de pastoor niet alles na kon doen, was hij vrij van zijn schuld. Dat vond de pastoor prima. In alles deed de pastoor vervolgens de boer na. Totdat ze bij de naakte boerin kwamen. De boer zei: "Nu kan ik hem wel om de vinger winden, want ik ben het wel gewend, maar dat kan jij niet."
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 647, verhaal 1
Commentaar
24 april 1969
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21