Hoofdtekst
Der wie in hiel âld minske en dy moest elke dei in piltsje yn 'e kont ha. Dat die har troude dochter altyd.
Op in goeije dei wie de dochter net al to bêst by 't spul.
Doe stjûrde se har lyts soantsje nei beppe ta. Dy gong der hinne en it âld minske klaeide har út en doe wist it jonkje net hoe't er it hie en doe gong er gau wer nei syn mem ta. Doe sei er tsjin syn mem: "Hwer mat er nou yn, mem, yn dy lytse brune of dy greate grize?" (âld teltsje)
Op in goeije dei wie de dochter net al to bêst by 't spul.
Doe stjûrde se har lyts soantsje nei beppe ta. Dy gong der hinne en it âld minske klaeide har út en doe wist it jonkje net hoe't er it hie en doe gong er gau wer nei syn mem ta. Doe sei er tsjin syn mem: "Hwer mat er nou yn, mem, yn dy lytse brune of dy greate grize?" (âld teltsje)
Beschrijving
Een getrouwde vrouw gaf haar moeder elke dag een pilletje in haar kont. Op een keer was ze ziek en stuurde ze haar zoontje. Maar deze kwam totaal verward weer terug en vroeg: "Waar moet het nou in, mam, in die kleine bruine, of in die grote grijze?"
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 650, verhaal 11
Commentaar
2 mei 1969
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21