Hoofdtekst
Oardel jier en in wike neidat ús Gees geboaren is, soenen wy nei ús wurk ta. Doe't wy fuort gongen, sei ús mem: "Nou is 't myn tiid ek."
Deselde deis stoar se. De nachts fan tofoaren hie se in lyts dea popke krigen. Sy woarde mei 't bern bigroeven, togearre yn ien kiste. Der kom in wite pakdoek oerhoeks oer de kiste to lizzen. Sa stie dy op 'e boerewein. It gebeurde yn septimber 1903. Hja wie doe fjouwer en tritich jier âld.
Hja hie der in foargefoel fan hawn.
Deselde deis stoar se. De nachts fan tofoaren hie se in lyts dea popke krigen. Sy woarde mei 't bern bigroeven, togearre yn ien kiste. Der kom in wite pakdoek oerhoeks oer de kiste to lizzen. Sa stie dy op 'e boerewein. It gebeurde yn septimber 1903. Hja wie doe fjouwer en tritich jier âld.
Hja hie der in foargefoel fan hawn.
Beschrijving
De dag na de geboorte van een dood kindje voorspelde de moeder dat ze zelf ook dood zou gaan. Diezelfde nacht stierf ze. Het kindje werd in haar kist meebegraven. Over de kist kwam een wit doek te liggen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 654, verhaal 13
Commentaar
25 mei 1966
Naam Locatie in Tekst
Gees 
Gees 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21