Hoofdtekst
Jan Hepkes fortelde: "Ik gong nei 't bûtlân ta om to meanen. Ik tochte: ik mat der mar in moai hoekje ôf meane.
Ik meande mar ta. Op it lêst kom ik by de wâl, en dêr heakke it hwat, ja net in bytsje, mar goed ek, mar ik skuorde troch.
Op 't lêst tocht ik: Ik mat ek mar ris harje - Hwant de seine woarde stomper.
Ik nei de wâl ta en sykje om myn harspit. Doe't ik op it plak kom, seach ik dat ik de kop der ôfmeand hie.
Ik meande mar ta. Op it lêst kom ik by de wâl, en dêr heakke it hwat, ja net in bytsje, mar goed ek, mar ik skuorde troch.
Op 't lêst tocht ik: Ik mat ek mar ris harje - Hwant de seine woarde stomper.
Ik nei de wâl ta en sykje om myn harspit. Doe't ik op it plak kom, seach ik dat ik de kop der ôfmeand hie.
Onderwerp
VDK 1888A* - De kop van het haarspit afgemaaid   
Beschrijving
Jan Hepkes was eens aan het maaien, toen hij erachter kwam dat hij de kop van het haarspit eraf gemaaid had.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 672, verhaal 12
Commentaar
27 april 1969
De kop van het haarspit afgemaaid
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
