Hoofdtekst
Der wie in man flak by de Belgyske grins, dy moest út 'e broek. Mar 't wie dêr yn Nederlân allegear like keal om him hinne, dêr koe elkenien him sjen. Krekt oer de grins wie 't allegear beamkeguod, dêr koed er moai forskûle sitte.
Hy tocht: "Dat lytse eintsje oer de grins is de muoit net wurdich. Dat weagje ik der op." En hy woarde wei tusken de boskjes.
Doe kom der in douane by him, dy frege: "Mynhear, ha jo papierren?"
"Och," sei de man, "dat hoeft net. Ik kin my wol mei in tûfke gjers rêdde."
Hy tocht: "Dat lytse eintsje oer de grins is de muoit net wurdich. Dat weagje ik der op." En hy woarde wei tusken de boskjes.
Doe kom der in douane by him, dy frege: "Mynhear, ha jo papierren?"
"Och," sei de man, "dat hoeft net. Ik kin my wol mei in tûfke gjers rêdde."
Beschrijving
Een man moest vlak bij de Belgische grens nodig poepen. In Belgie was er meer beschutting en hij ging vlak over de grens zitten poepen. De douane kwam bij hem en vroeg of hij ook papieren bij zich had. Hij antwoordde dat hij die niet nodig had, hij nam wel een pluim gras.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 676, verhaal 1
Commentaar
17 mei 1969
Naam Locatie in Tekst
Belgie 
Belgie 
Nederlân
Nederlân
Nederland
Nederland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21