Hoofdtekst
Der wienen in man en in frou dy hienen togearre to jounpraten west. It wienen bot kristlike lju, de moarns hienen se nei de tsjerke ta west.
Underweis moest de man út 'e broek. Hy sei tsjin syn frou: "Rin dû mar stadichoan troch, dan kom ik dy dalik wol nei." Dat duorre mar even, doe bigong er alderheislikst to flokken. Dat forbjustere syn frou sa slim, dat hja sei: "O, o, o, hwat hast nou om hâns. Tink oan Job. Doomny hat der fan 'e moarn noch oer preke."
Hy sei: "Dû kinst maklik hwat sizze. Doomny hat fan 'e moarn wol oer Job preke, mar dy siet op 'e skerne, mar net mei de sek yn in hazzestrik." (ek: tusken de tabaksdoaze)
Underweis moest de man út 'e broek. Hy sei tsjin syn frou: "Rin dû mar stadichoan troch, dan kom ik dy dalik wol nei." Dat duorre mar even, doe bigong er alderheislikst to flokken. Dat forbjustere syn frou sa slim, dat hja sei: "O, o, o, hwat hast nou om hâns. Tink oan Job. Doomny hat der fan 'e moarn noch oer preke."
Hy sei: "Dû kinst maklik hwat sizze. Doomny hat fan 'e moarn wol oer Job preke, mar dy siet op 'e skerne, mar net mei de sek yn in hazzestrik." (ek: tusken de tabaksdoaze)
Onderwerp
AT 1811B - The Patience of Job   
ATU 1811B - The Patience of Job.   
Beschrijving
Een man moest onderweg nodig poepen, toen zijn vrouw hem opeens vreselijk hoorde vloeken. Ze herinnerde hem aan wat de dominee die ochtend over Job had verteld. Zo slecht kon hij het toch niet hebben. Maar de man zei dat Job op een mestvaalt had gezeten, maar dat hij nu met zijn zak in een hazenstrik zat.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 676, verhaal 2
Commentaar
17 mei 1969
The Patience of Job
Naam Overig in Tekst
Job   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
