Hoofdtekst
To Wergea tsjinnen in feint en in faem by de boer. It praetsje gong dat it dêr spoeke op dy plaets, en dêr wie de faem deabinaud foar.
It gebeurde yn 'e simmer op in moarntiid ier en bitiid.
De feint wie mei de dongwein op 'e rin (= hy wie yn 'e skiterij). Alhielendal neaken roan er nei 't húske ta.
De faem, dy't der ek al yntiids ôf wie, seach him rinnen. Sy woarde danige kjel en fjûrbinaud. Hja tocht net oars of it wie it spoek, dat hja kom op him ta en rôp: "Hwat is jou bigear, hwat is jou bigear -"
Mar de feint sei oars net as: "Ik mat skite, fordomme."
It gebeurde yn 'e simmer op in moarntiid ier en bitiid.
De feint wie mei de dongwein op 'e rin (= hy wie yn 'e skiterij). Alhielendal neaken roan er nei 't húske ta.
De faem, dy't der ek al yntiids ôf wie, seach him rinnen. Sy woarde danige kjel en fjûrbinaud. Hja tocht net oars of it wie it spoek, dat hja kom op him ta en rôp: "Hwat is jou bigear, hwat is jou bigear -"
Mar de feint sei oars net as: "Ik mat skite, fordomme."
Beschrijving
Op een boerderij zou het spoken, en de meid was doodsbang. Op een vroege ochtend was de knecht aan de diarree, en de meid zag hem naakt van buiten aan komen rennen. Ze dacht dat dat het spook was, en ze vroeg wanhopig wat zijn wens was. De knecht zei alleen: "Ik moet schijten, verdomme."
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 686, verhaal 3
Commentaar
juli 1969
Naam Locatie in Tekst
Wergea   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
