CJ070403

It is ris in kear gebeurd dat der op 'e Trije Roede yn Feanster heide in man stoar. It wie doe noch buorreplicht en Germ Smous moest dy man biklaeije. Dy man wenne yn in spitkeet mei muorren fan heideplaggen. Germ wie noait net in helt en doe't er mei dy man to set soe en him de holle omheech die, joech dy man lûd. Germ woarde sa binaud, dat hy is dwars troch de spitkeetmuorre hinne sprong en útnaeid.
Doe moest âlde Oeds dan komme om to biklaeijen. Oeds wenne ek op 'e Trije Roede. Oeds wie in hiele raren-ien, mar it wie in swiere, sterke en gewante keardel en net gau bang. Mar trochdat er nochal swier wie wied er mei it lyk troch de ûnderlegers fan it bêd hinnesakke en kom er mei it lyk yn 'e kelder tolânne, it lyk boven op him.
Oeds hie sein: "Dit liket fordomde raer. By myn leven koest my net ha en nou soest my dan by myn dea noch krije?" En hy hie de deade opnom en fuortsmiten en doe wie 't lyk op 'e fjûrpot tolânne kom.

Vroeger, als iemand doodging, hadden de buren een burenplicht: ze moesten voor het lichaam en de begrafenis zorgen. Toen een man zijn buurman eens moest afleggen, kwam er een geluid uit het lichaam. De man schrok zo, dat hij door de muur van de spitkeet heen sprong. Toen een andere man het probeerde, zakte deze door de vloer en kwam met het lijk boven op zich in de kelder terecht. Hij zei boos: "Dit is wel erg raar. Tijdens je leven kon je me niet krijgen, en nu je dood bent, zou het je toch nog lukken?" Hij smeet het lijk weg, en het kwam op de vuurpot terecht.

Corpus Jaarsma, verslag 704, verhaal 3

15 juli 1969

Trije Roede    Trije Roede   

Germ Smous    Germ Smous   

Oeds    Oeds   

Feansterheide    Feansterheide   

Veensterheide    Veensterheide   

2013-03-01 14:46:21