Hoofdtekst
Der wie in faem, dy wenne by de boer. Dy faem moest fan him yn 'e kream. De frou wie lulk en stjûrde de faem fuort.
Doe kom dy faem mei 't dikke liif by har mem thús.
De faem har mem nom der gjin genoegen mei. Dy sei: "Ik sil fuort nei dy boer ta en us goed mei him rekkenje."
Sy gong der hinne en doe kom de soan by de doar, in great jonge.
"Is jim heit ek thús?" frege se.
Né, dy wie net thús.
Hja sei, hja moest bislist mei syn heit prate.
Doe sei de jonge wer: "Hy is net thús."
It minske hie de reis der om makke, 't wie gâns in ein rinnen en sy woe sa eins net wer fuort.
De soan sei: "Kinne jo my it boadskip net oerbringe litte?"
Nou ja - it minske wist eins net rjocht hoe't se soe.
Op 't lêst sei se: "Ik sil 't dy ek wol sizze, myn dochter mat fan jimme heit bifalle."
"O," sei er, "hwat kostet dat?"
"Dat kostet in hiele protte", sei 't minske.
"Ja," sei de soan, "dat tocht ik èk."
"Hwat kin 't wurde?" frege de frou.
"Ja," sei de soan, "sjoch, as ús heit mei in kou nei de bolle giet mat er f 10.- jaen. Giet er mei de merry nei de hynst, dan kostet him dat f 100.-. Mar ja, dit sil wol mear dwaen -"
"Ja," sei de frou, "leau dat mar!"
(de frou woe sinten fan 'e boer barre. De jonge tocht, dat de frou sinten oan 'e boer bringe soe as dekjild)
Doe kom dy faem mei 't dikke liif by har mem thús.
De faem har mem nom der gjin genoegen mei. Dy sei: "Ik sil fuort nei dy boer ta en us goed mei him rekkenje."
Sy gong der hinne en doe kom de soan by de doar, in great jonge.
"Is jim heit ek thús?" frege se.
Né, dy wie net thús.
Hja sei, hja moest bislist mei syn heit prate.
Doe sei de jonge wer: "Hy is net thús."
It minske hie de reis der om makke, 't wie gâns in ein rinnen en sy woe sa eins net wer fuort.
De soan sei: "Kinne jo my it boadskip net oerbringe litte?"
Nou ja - it minske wist eins net rjocht hoe't se soe.
Op 't lêst sei se: "Ik sil 't dy ek wol sizze, myn dochter mat fan jimme heit bifalle."
"O," sei er, "hwat kostet dat?"
"Dat kostet in hiele protte", sei 't minske.
"Ja," sei de soan, "dat tocht ik èk."
"Hwat kin 't wurde?" frege de frou.
"Ja," sei de soan, "sjoch, as ús heit mei in kou nei de bolle giet mat er f 10.- jaen. Giet er mei de merry nei de hynst, dan kostet him dat f 100.-. Mar ja, dit sil wol mear dwaen -"
"Ja," sei de frou, "leau dat mar!"
(de frou woe sinten fan 'e boer barre. De jonge tocht, dat de frou sinten oan 'e boer bringe soe as dekjild)
Beschrijving
Een meid raakte zwanger van de boer, en kwam met haar dikke buik terug bij haar moeder. Die ging naar de boer om het met hem te verrekenen. Maar de boer was niet thuis, en ze sprak met diens zoon. Ze vertelde dat haar dochter zwanger was van zijn vader. Hij zei dat dat dan wel wat zou kosten. Daar was zij het helemaal mee eens. De jongen rekende uit: als zijn vader met een koe naar een stier ging, moest hij altijd f10,- geven, en als hij met een merrie naar een paard ging f100,-. Dit zou dan veel duurder worden. Ook daar was de vrouw het helemaal mee eens.
(De vrouw wilde geld van de boer hebben. De jongen dacht, dat de vrouw geld aan de boer kwam geven.)
(De vrouw wilde geld van de boer hebben. De jongen dacht, dat de vrouw geld aan de boer kwam geven.)
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 707, verhaal 3
Commentaar
18 juli 1969
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21