Hoofdtekst
Der wienen twa âlde minsken. De man arbeide by de boer.
De frou wie deis altyd allinne thús. De man hie in baerch fetmest en op in dei, doe't er wer nei de boer ta soe, sei er tsjin syn wyfke: "Dû kinst dy baerch wol forkeapje, mar tink der om, dû mast der in moai stuorke foar barre."
Dy deis kommen der twa kooplju, dêr't se de baerch oan forkochte foar in moai nij stuorke.
De jouns kom har man thús. Hja sei: "Ik ha de baerch forkocht."
"Hwat hast der foar bard?" frege de man.
"In moaije stûr!" sei se, en sy liet him it stuorke sjen.
"Dû domme duvel!" sei de man, "sa bidoelde ik it net. Dû hiest der folle mear foar ha matten!"
It wyfke bigong to skriemen, mar de man sei: "Dû mast der net om lipe. Wy krije der gjin earmoed om. Dy beide kooplju krij ik wol wer."
Op in moarn gong er op stap. Hy hie in pakje by him. Dêr siet in potfol húskeguod yn. Dêr soed er mei nei stêd ta om dat oan 'e man to bringen.
Underweis trof er de beide mannen, dy't syn baerch kocht hienen. Hy fûstke mei dy twa mannen.
"Hwat ha jo dêr yn 'e handel?" fregen se.
De âld-man die der hiel geheimsinnich mei en sei: "Dat is neat foar jimme. Trouwens it is jim ek to djûr. It is guod foar de apteker. Minsken dy't tige siik binne matte it ynnimme, dan wurde se wer better."
De beide mannen woenen it guod bislist keapje.
Op 't lêst sei 't mantsje: "Goed, foar hûndert daelders is 't jimmes. Mar, jimme matte 't net earder útpakke as dat jim binnendoar binne."
De keap gong oan en de beide keaplju setten mei it pakje ôf. Doe't se in eintsje ûnderweis wienen, sei de iene tsjin 'e oare: "Wy matte der al ris even yn sjen, net?"
Dat wie de oare mei him iens en hy makke it pakje los. Doe slikke hy ris even mei de finger fan it guod.
"'t Is stront", sei er.
"Dat silst wol lige", sei de oare. Doe slikke dy der èk fan en doe krigen se yn 'e gaten dat it âlde mantsje harren foar 't soaltsje hawn hie.
"Wy krije him wol wer", seinen se.
Op in kear gongen se togearre nei dy âlde minsken ta. It wyfke seach se oankommen en sei: "Dêr komme dy beide kooplju èk wer oan. Gean dû gau op bêd. Ik sil tsjin dy mannen sizze datst overleden biste."
It âlde mantsje makke gau dat er op bêd kom en hâldde him dea.
De beide kooplju stienen foar 't bêd.
"Hwat seiste," sei de iene tsjin 'e oare, "hy hat ús sa tofiter hawn, sil ik him nochris yn 'e bek skite?"
Doe makke er de broeken los en gong mei de bleate kont boven dy âld-man syn gesicht sitten.
Mar dy âld-man dy wie net fan juster. Hy die de bek iepen en biet ta. Doe biet er dy man syn hiele spul der ôf.
De frou wie deis altyd allinne thús. De man hie in baerch fetmest en op in dei, doe't er wer nei de boer ta soe, sei er tsjin syn wyfke: "Dû kinst dy baerch wol forkeapje, mar tink der om, dû mast der in moai stuorke foar barre."
Dy deis kommen der twa kooplju, dêr't se de baerch oan forkochte foar in moai nij stuorke.
De jouns kom har man thús. Hja sei: "Ik ha de baerch forkocht."
"Hwat hast der foar bard?" frege de man.
"In moaije stûr!" sei se, en sy liet him it stuorke sjen.
"Dû domme duvel!" sei de man, "sa bidoelde ik it net. Dû hiest der folle mear foar ha matten!"
It wyfke bigong to skriemen, mar de man sei: "Dû mast der net om lipe. Wy krije der gjin earmoed om. Dy beide kooplju krij ik wol wer."
Op in moarn gong er op stap. Hy hie in pakje by him. Dêr siet in potfol húskeguod yn. Dêr soed er mei nei stêd ta om dat oan 'e man to bringen.
Underweis trof er de beide mannen, dy't syn baerch kocht hienen. Hy fûstke mei dy twa mannen.
"Hwat ha jo dêr yn 'e handel?" fregen se.
De âld-man die der hiel geheimsinnich mei en sei: "Dat is neat foar jimme. Trouwens it is jim ek to djûr. It is guod foar de apteker. Minsken dy't tige siik binne matte it ynnimme, dan wurde se wer better."
De beide mannen woenen it guod bislist keapje.
Op 't lêst sei 't mantsje: "Goed, foar hûndert daelders is 't jimmes. Mar, jimme matte 't net earder útpakke as dat jim binnendoar binne."
De keap gong oan en de beide keaplju setten mei it pakje ôf. Doe't se in eintsje ûnderweis wienen, sei de iene tsjin 'e oare: "Wy matte der al ris even yn sjen, net?"
Dat wie de oare mei him iens en hy makke it pakje los. Doe slikke hy ris even mei de finger fan it guod.
"'t Is stront", sei er.
"Dat silst wol lige", sei de oare. Doe slikke dy der èk fan en doe krigen se yn 'e gaten dat it âlde mantsje harren foar 't soaltsje hawn hie.
"Wy krije him wol wer", seinen se.
Op in kear gongen se togearre nei dy âlde minsken ta. It wyfke seach se oankommen en sei: "Dêr komme dy beide kooplju èk wer oan. Gean dû gau op bêd. Ik sil tsjin dy mannen sizze datst overleden biste."
It âlde mantsje makke gau dat er op bêd kom en hâldde him dea.
De beide kooplju stienen foar 't bêd.
"Hwat seiste," sei de iene tsjin 'e oare, "hy hat ús sa tofiter hawn, sil ik him nochris yn 'e bek skite?"
Doe makke er de broeken los en gong mei de bleate kont boven dy âld-man syn gesicht sitten.
Mar dy âld-man dy wie net fan juster. Hy die de bek iepen en biet ta. Doe biet er dy man syn hiele spul der ôf.
Onderwerp
AT 1539 - Cleverness and Gullibility 
AT 1539 - Cleverness and Gullibility 
ATU 1539 - Cleverness and Gullibility.
ATU 1539 - Cleverness and Gullibility.
Beschrijving
Een man gaf zijn vrouw de opdracht die dag hun vetgemeste varken voor een mooie stuiver te verkopen. Toen de man 's avonds thuiskwam, liet de vrouw de stuiver zien die ze voor het dier had gekregen. De man was boos, en zei dat hij die kooplui wel zou krijgen. Een tijdje later maakte hij een pakje klaar, en zorgde ervoor dat hij de twee kooplui tegenkwam. Hij maakte ze wijs dat in het pakje medicijnen voor de apotheker zaten. De mannen wilden het per se kopen, en betaalden en grof geld voor. De man zei dat ze het pakje pas een tijd later open mochten maken. Toen ze het eindelijk openmaakten, likten ze aan het medicijn. Het bleek poep te zijn. Boos gingen ze terug naar het echtpaar. De man hield zich dood op bed, en een van de koopmannen ging op hem zitten om op zijn gezicht te schijten. Toen beet de man de koopman zijn hele zaakje af.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 728, verhaal 5
Commentaar
6 augustus 1969
Cleverness and Gullibility
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21