Hoofdtekst
Der wie in jonge, dy tsjinne by de boer. Mar hy krige hiel bot rúzje mei dy boer. Doe sei de boer tsjin dy jonge: "Fannacht slach ik dy de kop ôf."
Doe sei dy jonge tsjin syn mem: "Mei ik fannacht yn 'e weach lizze en mem foar?"
Dat foun it minske bêst en sa gebeurde it dat de boer him dy nachts forsinde en ynpleats fan de jonge de mem de kop ôfsloech.
De oare deis gong de jonge nei de merk ta en hy nom syn deade mem mei. Hy sette har by in koekekreamke del, mei de kop der los op.
Doe kom der in koopman oan, dy frege har: "Hwat kostet dy koeke, frou?"
It minske sei neat fansels.
Doe frege dy koopman alris wer en nochris in kear. Op 't lêst woarde er lulk en hy joech har in klap tsjin 'e kop. Mar dy kop siet der los op en dy tûmele op 'e groun.
De jonge sei tsjin 'e koopman: "Hwat ha jo nou dien? Jo ha myn mem de kop ôfhoud. Ik ha 't mei eigen egen sjoen."
De koopman sei: "Jonge, dû krijst in sekfol jild, mar dan mast dy stil hâlde. Neat sizze."
"Goed", sei de jonge en hy mei 't jild nei hûs ta.
Dêr seach de boer him.
"Hoe ha wy it nou," sei de boer, "ik hie dy doch de kop ôfslein?" "Né," sei de jonge, "jo ha ús mem de kop ôfslein, dy lei fóár." Hy sei: "Mar mat jo ris sjen hoe 'n protte jild ik foar har lyk bard ha op 'e merk."
De boer wie in man, dy hie leaver sinten as wiif en bern, dat hy sloech dy nachts syn hiele húshâlding de kop ôf.
Dêr reizge er de oare deis mei nei de merk ta. Doe't er dêr kom rôp er:
Dooie mensen te koop!
'k Heb mijn wagen volgeladen
vol met dooie mensen!
Mar doe pakten se dy boer op en smieten him yn 'e gefangenis.
Doe sei dy jonge tsjin syn mem: "Mei ik fannacht yn 'e weach lizze en mem foar?"
Dat foun it minske bêst en sa gebeurde it dat de boer him dy nachts forsinde en ynpleats fan de jonge de mem de kop ôfsloech.
De oare deis gong de jonge nei de merk ta en hy nom syn deade mem mei. Hy sette har by in koekekreamke del, mei de kop der los op.
Doe kom der in koopman oan, dy frege har: "Hwat kostet dy koeke, frou?"
It minske sei neat fansels.
Doe frege dy koopman alris wer en nochris in kear. Op 't lêst woarde er lulk en hy joech har in klap tsjin 'e kop. Mar dy kop siet der los op en dy tûmele op 'e groun.
De jonge sei tsjin 'e koopman: "Hwat ha jo nou dien? Jo ha myn mem de kop ôfhoud. Ik ha 't mei eigen egen sjoen."
De koopman sei: "Jonge, dû krijst in sekfol jild, mar dan mast dy stil hâlde. Neat sizze."
"Goed", sei de jonge en hy mei 't jild nei hûs ta.
Dêr seach de boer him.
"Hoe ha wy it nou," sei de boer, "ik hie dy doch de kop ôfslein?" "Né," sei de jonge, "jo ha ús mem de kop ôfslein, dy lei fóár." Hy sei: "Mar mat jo ris sjen hoe 'n protte jild ik foar har lyk bard ha op 'e merk."
De boer wie in man, dy hie leaver sinten as wiif en bern, dat hy sloech dy nachts syn hiele húshâlding de kop ôf.
Dêr reizge er de oare deis mei nei de merk ta. Doe't er dêr kom rôp er:
Dooie mensen te koop!
'k Heb mijn wagen volgeladen
vol met dooie mensen!
Mar doe pakten se dy boer op en smieten him yn 'e gefangenis.
Onderwerp
AT 1535 - The Rich and the poor Peasant 
AT 1535 - The Rich and the poor Peasant 
ATU 1535 - The Rich and the Poor Farmer.
ATU 1535 - The Rich and the Poor Farmer.
Beschrijving
Een boer zei eens kwaad tegen zijn knecht dat hij hem die nacht de kop zou afhakken. De jongen liet die nacht zijn moeder op zijn plek slapen, en de boer vermoordde haar. Met het lichaam van zijn moeder ging de knecht naar de markt. Hij liet het lijken alsof iemand haar haar hoofd afsloeg en dus vermoordde. Hij kreeg hiervoor een hoop geld, op voorwaarde dat hij zijn mond zou houden. Tegen de boer zei de knecht dat hij het lijk van zijn moeder op de markt voor een hoop geld had verkocht. De boer besloot hierop zijn vrouw en kinderen ook om te brengen, en bracht hun lijken de volgende dag naar de markt. Hij riep dat hij zijn wagen had volgeladen met dooie mensen. Toen werd hij opgepakt en in de gevangenis gegooid.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 746, verhaal 5
Commentaar
5 september 1969
The Rich and the poor Peasant. (Unibos.)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21