Hoofdtekst
Joast Wiersma wenne to Jistrum. It wie in tige bikende kwaksalver. Hy hie in bêste namme. Op in kear wienen der twa jonge mannen, dy kommen by him. Sy woenen Joast even to pakken nimme en seinen dat der in persoan siik wie.
Sy hienen syn wetter meinom, seinen se, mar it wie wetter fan in hynder, dat se yn 't fleske hienen.
Joast joech de beiden in briefke mei yn in sluten couvert.
Dêr stie op, sy moasten dy persoan mar koarte hjouwer jaen.
Sy hienen syn wetter meinom, seinen se, mar it wie wetter fan in hynder, dat se yn 't fleske hienen.
Joast joech de beiden in briefke mei yn in sluten couvert.
Dêr stie op, sy moasten dy persoan mar koarte hjouwer jaen.
Beschrijving
Twee mannen brachten eens de urine van een paard bij een kwakzalver en maakten hem wijs dat het de urine van een paard was. Ze kregen een recept mee in een gesloten envelop. Daarin stond dat ze de persoon haver moesten geven.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 746, verhaal 7
Commentaar
5 september 1969
Naam Overig in Tekst
Joast Wiersma   
Naam Locatie in Tekst
Jistrum   
Eestrum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
